Choroby skóry bydła: objawy i leczenie

Skóra jest jednym z największych narządów zarówno człowieka, jak i zwierzęcia. Choroby tego narządu niekorzystnie wpływają na zdrowie całego organizmu, ponieważ uszkodzenie skóry często wskazuje na nieprawidłowe funkcjonowanie narządów wewnętrznych. Ponadto choroby skóry często przenoszą się do sąsiednich tkanek i narządów, więc obecność dolegliwości skórnych jest poważnym powodem do niepokoju i wymaga szybkiego leczenia.

Choroby skóry bydła: objawy i leczenie

Klęska skóry krów objawia się nie tylko w obecności swędzenia, ran, blizn i innych objawów, ale także w pogorszeniu ogólnego stanu krowy. Zwierzę z chorobą skóry słabo je, jest zaniepokojone lub odwrotnie popada w apatię, co jest niekorzystne z punktu widzenia wydajności mlecznej, tuczu krowy i wyniku finansowego gospodarstwa.

Objawy zmian skórnych u krów są zawsze jasne i zrozumiałe, dlatego zależy tylko od właściciela, jak szybko może rozpocząć leczenie.

Wyprysk

Ta dolegliwość charakteryzuje się procesami zapalnymi w górnej warstwie skóry (naskórka) i powoduje poważne konsekwencje (od zmniejszenia wydajności mleka do agresywności i zaburzeń rozwojowych cieląt). Przyczyny wyprysku:

  • złe warunki sanitarne (wilgotna ściółka, pleśń i wilgoć w kabinie);
  • odmrożenie skóry, sutków lub wymion (w obecności przeciągów w kabinie w zimie);
  • podrażnienie lub uszkodzenie skóry;
  • niezrównoważona dieta (brak witamin, obfitość cukru i węglowodanów);
  • infekcje grzybicze lub bakteryjne;
  • obecność krwiopijców (kleszczy, gadżetów, wszy itp.), a także robaków;
  • choroby przewodu pokarmowego;
  • reakcja alergiczna spowodowana przyjmowaniem antybiotyków.
Ważne! Inną rzadką przyczyną wyprysku jest wrodzone uczulenie - zwiększona wrażliwość skóry. Objawy wyprysku zależą od stadium przebiegu choroby, w sumie wyróżnia się 5:
  1. Rumieniowaty (początkowy): ogólne zaczerwienienie, obrzęk, swędzenie - krowa swędzi i zaczyna się lękać.
  2. Grudkowe (guzkowe): są małe guzki, rany, które nie znikają wraz z naciskiem. Obrzęk wzrasta, występuje silne pieczenie i procesy zapalne.
  3. Pęcherzyk i płacz (najbardziej ostra postać): guzki są wypełnione ropną zawartością. Rany powiększają się i pękają, gdy zetkną się ze sobą. W dotkniętych obszarach włosy wypadają, a blizny mogą pozostać w miejscu pękających ropni.
  4. Strupowate: rozlana ropa stopniowo wysycha, tworząc twardą skórkę.
  5. Łuskowaty (końcowy): stopniowe gojenie, ustępowanie obrzęku, spadające strupy i strupy, początek odbudowy skóry.

Leczenie zależy od stadium przebiegu choroby - na przykład leczenie środkami antyseptycznymi może być wystarczające na początkowym etapie, ale w ostrej postaci leczenie antybiotykami nie jest wykluczone.

Terapia postępującego wyprysku wygląda następująco:

  1. Leczenie uszkodzonych obszarów furaciliną, maścią smołową, roztworem alkoholu borowego, a także opatrunkiem maścią antyseptyczną (przez 10-15 minut).
  2. Przyjmowanie preparatów niehormonalnych - „Zidosept”, maści kamforowej i smołowej, roztworu cynku. Te leki przeciwzapalne są stosowane prawie bez ograniczeń.
  3. Antybiotyki - w obecności ostrej infekcji bakteryjnej. Ponadto zaleca się stosowanie maści przeciwgrzybiczych („Zoomicol”, „Mycosept” i innych maści z tetracykliną).
  4. Leki przeciwhistaminowe - roztwór chlorku wapnia, Suprastin itp.

W szczególnie ciężkich przypadkach stosuje się autohemoterapię - wstrzyknięcie krwi żylnej krowy pod skórę krowy. Pomaga to stymulować funkcje ochronne i wspomaga regenerację komórek naskórka.

Zapobieganie wypryskom to terminowe badanie lekarza weterynarii, przestrzeganie norm sanitarnych, zbilansowana żywność i regularne badanie skóry krów.

Pozbądź się

Głównym powodem pojawienia się porostów jest zakażenie trichofitonami i mikrosporami - patogennymi grzybami chorobotwórczymi, które mogą żyć na zakażonej skórze przez 5–8 lat. Niebezpieczeństwo pozbawienia polega na tym, że taka dolegliwość może łatwo przenieść się na inne zwierzęta, młode cielęta, a nawet ludzi. Patogenne zarodniki porostów są przechowywane na skórze, wełnie, poidłach, karmnikach, więc aby pozbyć się choroby, musisz dokładnie zdezynfekować pomieszczenie i cały znajdujący się w nim sprzęt. Przeczytaj więcej o tym, jak i jak leczyć porosty u krowy w domu.

Przyczyny porostów:

  • osłabiona odporność zwierzęcia;
  • brak witamin;
  • nadwrażliwość skóry;
  • kontakt z chorym zwierzęciem lub osobą zarażoną porostem.

Objawy porostu zależą od konkretnego etapu przebiegu choroby:

  1. Wymazany - łagodna forma, dotyka głównie dorosłych. Złamane i potargane włosy pojawiają się na małych obszarach skóry, które mogą się odklejać. Możliwe lekkie swędzenie. Aby dokładnie określić brak na etapie usuwania, konieczna jest dodatkowa analiza laboratoryjna, ponieważ zewnętrzne objawy choroby są nadal słabo wyrażone.
  2. Powierzchowne - zwiększone swędzenie, zwiększają się ogniska z potarganymi włosami, niektóre obszary sierści zaczynają pokrywać się zapalonymi skórkami. Rozpoczyna się wypadanie włosów, w miejscu takich łysych plam znajdują się rany zapalne. Czy wiesz Smak mleka krowiego zależy bezpośrednio od tego, jakie jedzenie zjadła wcześniej. Tak więc, używając piołunu, krowa da swojemu mleku gorzki posmak, ale jeśli zje kwitnącą koniczynę, mleko stanie się słodkawe.
  3. Głębokie - występuje głównie u osłabionych zwierząt gospodarskich o niskiej odporności. Zwierzę staje się drażliwe, odmawia jedzenia, szybko traci na wadze. Zaczyna się silne zapalenie skóry - pojawiają się duże, wysuszone skórki przypominające ciasto. Z ran, ropy i śluzu o nieprzyjemnym zapachu mogą się wylewać, rozpoczyna się szybka utrata włosów (może wypaść na całe obszary).
  4. Bubble - fuzja pojedynczych plam w jeden duży zainfekowany obszar. Pojawienie się głębokich wrzodów z ropą. Uszczuplenie zwierząt gospodarskich, całkowita odmowa jedzenia i żywności, śmierć jest możliwa.

Leczenie porostów zawsze ma na celu wyeliminowanie czynnika wywołującego chorobę:

  1. Poddaj kwarantannie chore zwierzę.
  2. Wprowadzenie leku przeciwgrzybiczego (lub szczepionki) domięśniowo. Zastrzyki są przeprowadzane co 10-14 dni (całkowita liczba zastrzyków może wynosić do 4-6, wtedy konieczna jest przerwa).
  3. Zastosowanie maści przeciwgrzybiczych i balsamów keratolowych. Takie fundusze zawierające aktywne składniki przeciwgrzybicze pomagają pozbyć się patogenu. Maści nakłada się na dotknięte obszary co 12 godzin. Aby krowa nie lizała maści, dodatkowo od góry nakładany jest bandaż z gazy, który jest przymocowany bandażem.
  4. Lutowanie zwierzęcia środkami witaminowymi jest konieczne, aby podnieść odporność.
  5. Dokładna dezynfekcja stajni dla zwierząt, karmników i poideł - odpowiednie są do tego wszelkie środki dezynfekcyjne bezpieczne dla zwierząt (roztwór jodu i alkoholu salicylowego, formaliny, wybielacza itp.).

Ponadto chore zwierzę musi poprawić jakość pożywienia i zapewnić spokój. Zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii niektóre antybiotyki mogą być stosowane w celu zmniejszenia swędzenia i bólu u zwierzęcia. Ważne! Podczas leczenia ran chorego zwierzęcia, a także podczas wstrzykiwania, karmienia itp. Zawsze używaj sterylnych rękawic ochronnych (ponadto można ich używać tylko raz, a do każdego kolejnego leczenia ran należy założyć nową parę).

Profilaktyka deprywacyjna to terminowe szczepienie (szczepionki TF-130 i TF-130K), regularna kontrola lekarza weterynarii, kontrola jakości żywności, regularne karmienie suplementami witaminowymi i okresowa dezynfekcja całej stodoły (co najmniej raz na 3 miesiące).

Guzkowe zapalenie skóry

Choroba zakaźna, której towarzyszy gorączka, obrzęk skóry i pojawienie się na niej charakterystycznych guzków, a także uszkodzenie narządów wewnętrznych (z ciężką postacią choroby). Charakteryzuje się zmniejszeniem wydajności mlecznej, utratą masy żywego inwentarza, w niektórych przypadkach - początkiem bezpłodności (krowa nie może już począć i nieść cielęcia).

Przyczyny guzkowego zapalenia skóry to:

  • zakażenie wirusem zapalenia skóry przez krew - źródłem może być zarażone zwierzę, ptaki lub owady ssące krew;
  • inseminacja krowy przez zarażonego byka;
  • zakażenie cielęcia przez chorej matki przez mleko;
  • ogólna osłabiona odporność i brak witamin.

Objawy guzkowego zapalenia skóry są podobne do ospy:

  • pojawienie się na skórze małych guzków;
  • ogólne zapalenie skóry, obrzęk;
  • silna gorączka dzień po zakażeniu;
  • wzrost temperatury ciała;
  • formacja w pachwinie, wymieniu, głowie bardzo gęstych guzków, które czasami łączą się w jedną dużą opuchniętą grudkę;
  • łzawienie i szara wydzielina z nosa (czasami z ropą);
  • utrata apetytu, osłabienie;
  • obfite wydzielanie śliny (w ciężkiej postaci), ciężkie oddychanie, silny obrzęk węzłów chłonnych, czasem uduszenie;
  • pojawienie się erozji narządów wewnętrznych (głównie w przewodzie pokarmowym i płucach), a także rogówki oka. Czasami z powodu erozji dochodzi do ślepoty.

Niestety leczenie guzkowego zapalenia skóry w postępujących i ciężkich stadiach (gdy choroba trwa dłużej niż 30 godzin) jest niemożliwe: chore zwierzę i te, które miały z nim kontakt, są zabijane i przeprowadzane są dokładne dezynfekcje i dezynsekcje.

Zwierzęta zagrożone (znajdujące się w promieniu 10–15 km od źródła zakażenia lub podejrzane o zarażenie) są umieszczane w kwarantannie, gdzie są szczepione i zapewniają lepsze odżywianie witaminowe. Pomocne będzie poznanie objawów i leczenia guzkowego zapalenia skóry u bydła.

Zapobieganie guzkowemu zapaleniu skóry jest coroczną immunizacją - krowie podaje się 3 szczepy wirusa ospy specjalnej owiec. Niektóre zaszczepione zwierzęta mogą wykazywać lokalne objawy choroby (pojawienie się guzków), które znikają w ciągu 2 tygodni. Czas trwania szczepionki wynosi 1 rok.

Świerzb (nużyca)

Choroba ta jest spowodowana przez kleszcze podskórne, które najczęściej pojawiają się u młodych osób w mieszkach włosowych. Kiedy krowa zachoruje, świerzb jest szybko przenoszony na całe stado, dlatego chore zwierzę musi zostać poddane kwarantannie.

Przyczyny świerzbu:

  • nieprzestrzeganie norm sanitarnych w stodole (gromadzenie odpadów, a także wilgotne środowisko, sprzyja hodowli roztoczy świerzbu);
  • kontakt z chorym zwierzęciem;
  • uszkodzenie skóry lub nadmierna wrażliwość skóry.
Objawami świerzbu są:
  • pojawienie się mokrych wysokich formacji o średnicy do 10 mm w obszarze wymienia, głowy i szyi zwierzęcia, a także na kończynach;
  • silne swędzenie (zwierzę ciągle swędzi);
  • łuszcząca się skóra. Wraz z postępem choroby - pojawienie się gęstych skorup;
  • lęk zwierząt, zmniejszony apetyt.

Leczenie świerzbu ma na celu pozbycie się świerzbu:

  1. Chore zwierzę zostaje poddane kwarantannie.
  2. Stosuje się maści owadobójcze, spraye i balsamy, które nakłada się na dotknięte obszary (preparaty na bazie butomatu, trichlorfonu, kwasu fosforowego). Przetwarzanie odbywa się co 10 dni.
  3. Z wysoce postępującą chorobą - stosowanie środków antyseptycznych na czesane rany;
  4. Witaminizacja żywienia.
Radzimy przeczytać o tym, jak i jak leczyć świerzb u krów.

Zapobieganie świerzbu polega na regularnym opryskiwaniu środkami owadobójczymi w pomieszczeniach, w których trzymane są krowy (co najmniej raz w miesiącu). Warunkiem zapobiegania lub leczenia jest również przestrzeganie norm sanitarnych (czyszczenie stodoły z brudu, resztek pasz, regularna wentylacja itp.).

Streptoderma

Choroby skóry wywołane przez paciorkowce. Charakteryzuje się zmianą koloru skóry (pojawienie się różowawych plam, które mogą się odkleić) oraz lękiem zwierzęcia. Niebezpieczeństwo choroby polega na ryzyku przeniesienia z chorej krowy na zdrowe zwierzę i osobę. Czy wiesz Krowy mogą połykać małe metalowe przedmioty wraz z pożywieniem, co może prowadzić do urazów narządów wewnętrznych i innych problemów, dlatego niektórzy właściciele myśleli o wsuwaniu małych magnesów do pokarmu zwierząt, które po spożyciu dostają się do żwacza lub siatki żołądka i zbierają metal na siebie.

Przyczyny streptodermy:

  • wszelkie uszkodzenia skóry (rany, zadrapania, ukąszenia i zadrapania);
  • niska odporność, brak witamin;
  • ukąszenia owadów noszących paciorkowce;
  • kontakt z chorym zwierzęciem.

Objawami streptodermy są:

  • pojawienie się różowawych płatków na skórze, wymion;
  • swędzenie i pieczenie skóry;
  • tworzenie suchych skorup w miejscu czesanych ran;
  • intensywne pragnienie, lęk zwierząt.

Leczenie paciorkowca polega na stosowaniu leków antyseptycznych i przeciwbakteryjnych:

  1. Zwierzę jest poddane kwarantannie.
  2. Zewnętrzne leczenie ran i łuszczących się plam furaciliną, lewomekolem lub innymi środkami antyseptycznymi.
  3. Stosowanie mokrych okładów (na bazie 2% rezorcyny). Opatrunek nakłada się codziennie przez 7-10 dni.
  4. Z poważnym zaniedbaniem choroby - zastrzyki antybiotyków przeciwko paciorkowcom.

Zapobieganie streptodermie polega na regularnym antyseptycznym leczeniu stodoły, terminowej izolacji chorego zwierzęcia (aby uniknąć zakażenia zdrowych krów), a także zrównoważonej diecie i badaniu przez weterynarza.

Hipodermatoza

Niebezpieczna przewlekła dolegliwość spowodowana przez motyle i ich larwy żyjące pod skórą. Choroba ta atakuje nie tylko skórę, ale także prawie wszystkie narządy wewnętrzne, co negatywnie wpływa nie tylko na ilość mleka i wydajność mięsa, ale także na zdrowie krowy jako całości. Dowiedz się więcej o hipodermatozie bydła.

Przyczyny hipodermatozy u krów to:

  • ukąszenia gadżetami (zawsze w lecie): samice składają jaja na skórze krowy (do 20 sztuk), z których wylęgają się małe larwy pasożyta po 3–6 dniach;
  • kontakt z już chorym zwierzęciem;
  • poważne zarysowania i uszkodzenia skóry.

Objawy hipodermatozy:

  • pojawienie się małych ran, z których wydzielany jest surowiczy wysięk - ma to miejsce, gdy wyklute larwy gadżetu przenikają do tkanki podskórnej;
  • bolesne odczucia zwierzęcia, swędzenie i pieczenie, czesanie ran;
  • lęk zwierząt;
  • obniżona wydajność mleka, utrata apetytu;
  • zmniejszona aktywność krów, apatia;
  • obrzęk skóry, obecność procesów zapalnych. Podczas badania palpacyjnego ropa może być wydalana;
  • pojawienie się gęstych guzków (2-3 tygodnie po zakażeniu) w obszarze grzbietu, pleców, dolnej części pleców, klatki piersiowej i podbrzusza.

Leczenie hipodermatozy rozpoczyna się po ustaleniu dokładnej diagnozy (przez obecność guzków w grzbiecie i plecach):

  1. Chora krowa i wszystkie zwierzęta w stadzie, które miały z nią kontakt, są poddawane kwarantannie.
  2. Stosowana „wczesna chemioterapia” (w okresie letnim) - jest to stosowanie ogólnoustrojowych środków owadobójczych, które mogą wyeliminować larwy pierwszego stadium gadfly: „Cydectin”, „Aversect”, „Hypodectin-H”. Ubój mięsa po przetworzeniu takimi lekami jest dozwolony po co najmniej 5 dniach. Jeśli ubój musi zostać przeprowadzony wcześniej, mięso takiej krowy nie nadaje się do spożycia przez ludzi, ale może być wykorzystane do karmienia zwierząt mięsożernych.
  3. Wprowadzenie zastrzyków „Dermacyny” lub dowolnego leku opartego na iwermektynie (procedura jest wykonywana raz, podskórnie lub domięśniowo).
  4. Przeprowadzenie „późnej chemioterapii” (w okresie jesiennym) - wielokrotne stosowanie leków w tych samych dawkach. Również nawadnianie zwrotne odbywa się za pomocą wodnej emulsji z roztworem cypermetryny i butoksu (250 ml na zwierzę). Ważne jest, aby przeprowadzić tę procedurę, aby krowa nie mogła wylizać tej emulsji.
  5. Poprawa jakości żywienia krów; możliwe są dodatkowe antybiotyki.

Zapobieganie hipodermatozie polega na leczeniu zwierząt środkami owadobójczymi, dezynfekcji obornika, leczeniu krów preparatami przeciwwodnymi (przed nadejściem latania gadfly), a także zrównoważonej diety i regularnych badań przez weterynarza.

Wszy (wszy)

Choroba krowy z pediculozą występuje z powodu porażki wszy - małych białawych owadów. Wszy są niebezpieczne, ponieważ są nosicielami różnych chorób wirusowych i grzybiczych, więc choroba może prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji. Ważne! Krowa z pediculozą nie musi być poddana kwarantannie, jednak każde zwierzę mające kontakt z pacjentem powinno zostać poddane leczeniu. Przyczyny wszy:

  • złe warunki higieniczne;
  • kontakt z chorym zwierzęciem;
  • utrata odporności, brak witamin w organizmie.

Oznaki wszy:

  • swędzenie i drżenie w ciele krowy;
  • spadek elastyczności skóry;
  • kruche włosy, wygląd matowych i potarganych włosów;
  • ciągłe pragnienie drapania się;
  • zmniejszony apetyt, odmowa wody;
  • spadek liczby wydajności mleka;
  • młode opóźnienie wzrostu;
  • w niektórych przypadkach niedokrwistość.
Zalecamy przeczytanie o tym, jak zdobyć wszy od krowy.

Leczenie pediculozy jest złożone: ponadto, jeśli wszy zarażą jednego osobnika, zwykle leczą całe stado (ponieważ prawdopodobieństwo choroby pozostałych krów wynosi prawie 100%):

  1. Zastrzyki (iwermektyna, „Avertin”, „Baymek”). Specjalne substancje są wprowadzane do krwi krowy poprzez wstrzyknięcie, które są szkodliwe dla wszy gryzących zwierzę. Odbywa się to co 10 dni, aż do całkowitego wyleczenia.
  2. Leczenie zewnętrzne: wszelkie maści, roztwory i preparaty mające na celu zniszczenie pasożytów zewnętrznych („Stomazan”, „Vermek”). Zwykle wykonuje się co najmniej 3 zabiegi z częstotliwością 7–9 dni.
  3. Leczenie dotkniętych obszarów roztworem 0,5% chlorofosu. Narzędzie ma dobry efekt, ale bardzo ulotne: aktywne składniki niszczą wszy tylko w ciągu dnia.
  4. Przetwarzanie stodoły środkami przeciwpasożytniczymi (możesz również użyć specjalnej siarkowej bomby dymnej).

Oprócz leków stosuje się dobry środek ludowy na wszy - jesion drzewny. Wciera się w dotknięte obszary skóry co 2 godziny przez dwa dni. Ponowne leczenie przeprowadza się po 5-7 dniach.

Zapobieganie pediculozie u krowy to terminowe badanie zwierzęcia na wszy, okresowe stosowanie repelentów (leczenie miejsc częstego gromadzenia się wszy - kręgosłupa, rogów, głowy, ogona i brzucha), zgodność z normami sanitarnymi oraz regularne leczenie stodoły środkami przeciwdrobnoustrojowymi.

Zapobieganie chorobom skóry

Najlepszym sposobem leczenia każdej choroby skóry jest zapobieganie na czas: chorobie łatwiej jest zapobiegać niż ją wyleczyć. Czy wiesz W czasach starożytnych przy oraniu ziemi krowy były często zaprzęgane do pługa, a nie krowy, ale dlatego, że są spokojniejsze i łatwiejsze w zarządzaniu. Środki zapobiegawcze w celu zapobiegania chorobom skóry u krów obejmują:

  • kontrola jakości żywności - równowaga paszy, a także wprowadzenie sosu witaminowego;
  • zgodność z normami sanitarnymi w oborze: terminowe usuwanie obornika i wymiana ściółki, eliminacja wilgoci i przeciągów;
  • okresowe leczenie stodoły dowolnymi lekami antyseptycznymi (co najmniej raz na 2 miesiące);
  • zgodność z planem szczepień (przeciwko ospie i guzkowemu zapaleniu skóry);
  • dokładne badanie każdej krowy, monitorowanie zachowania i apetytu zwierzęcia;
  • zaplanowana inspekcja lekarzy weterynarii.
Te środki zapobiegawcze nie są drogie ani kłopotliwe. Wdrożenie tych zaleceń zapobiegnie lub szybko wykryje choroby skóry u krów i rozpocznie na czas leczenie wysokiej jakości.