Rasa konia Jakuckiego: cechy, zalety i wady

Jakucka rasa jest uważana za jedną z najstarszych i zasługuje na uwagę rolników ze względu na jej wysoką stabilność i zdolność przystosowywania się do trudnych warunków klimatycznych. Przez cały rok te małe konie mogą żyć w otwartym kojcu, a poza tym wcale nie są kapryśne dla jedzenia. Bardziej szczegółowo na temat zalet i wad tych koni omówimy w dalszej części artykułu.

Historia występowania

Pierwsze pisemne zapisy tego gatunku koni pochodzą z 1634 r., Kiedy Kozacy w liście skierowanym do moskiewskiego cara Michaiła opisali region Jakucka i jego tradycje hodowli koni. Jednak w przeciwieństwie do tej wersji, niektórzy badacze, odnosząc się do wniosków z wielu badań genetycznych, nalegają na azjatycko-mezopotamskie pochodzenie rasy Jakutów. Czy wiesz Przodkiem zebry, osłów i koni jest eogippus, który pojawił się 60 milionów lat temu. To małe zwierzę roślinożerne ważyło zaledwie 5 kilogramów o wysokości 35 cm i miało 4 palce na przednich łapach i 3 na tylnych łapach. Pomimo tych różnic w ustalaniu przodków unikalnych koni, które mogą wytrzymać temperatury od -60 ° C do +40 ° C, fakt ich wyginięcia przeszedł do historii. Sytuację uratowali gorliwi hodowcy koni, którzy w 1943 r. Utworzyli specjalną farmę specjalizującą się w hodowli koni jakuckich.

Wideo: opis rasy koni jakuckich

Opis rasy

Hodowcy koni, którzy już mieli do czynienia z grzywą Jakuc, charakteryzują ich jako właścicieli najlepszych cech koni. Mają niestandardowy wygląd, są inteligentne, wytrzymałe w pracy i warunkach pozbawienia wolności. Czy wiesz Konie, które współcześni nazywają dzikimi, są tak naprawdę dzikie. Na przykład mustangi są potomkami koni, które Hiszpanie sprowadzili do Ameryki w XVI wieku. Jedyny gatunek naprawdę nigdy nie oswojony można uznać za dzikie konie azjatyckie.

Specjaliści, w zależności od miejsc lokalizacji i cech zewnętrznych, identyfikują kilka wewnętrznych podtypów:

  • pierwotna północna - obejmuje konie w Wierchojsku i środkowe Kołymski, które zostały wyhodowane w wyniku krzyżowania ras Bajkał i Późnego Plejstocenu;
  • małe południowe - potomkami jego przedstawicieli są konie Suntar, Meghin i Lekmins, które wyróżniają się wyższym wzrostem w kłębie;
  • duże południowe - masa niektórych osobników tego podgatunku może osiągnąć 600 kg, częściej spotykana w Jakucji i regionie Nyurba w Rosji.

Wygląd

Zewnętrznymi znakami rasa Jakuców wyróżnia się:

  • wydłużony korpus (długość ukośna w granicach 149 cm);
  • niestandardowa wysokość w kłębie (u dorosłych parametry te wynoszą od 136–138 cm);
  • masywna masywna głowa;
  • gruba, stosunkowo krótka szyja;
  • płaski i długi tył;
  • szeroka klatka piersiowa, która w obwodzie ogierów może osiągnąć 170 cm;
  • długie grube i puszyste włosy (w zimie linia koni Jakucka może dorastać do dziesięciu centymetrów);
  • gęsty podkład, który stanowi około 80% całej skóry;
  • puszysty ogon dotykający ziemi;
  • luksusowa grzywa zakrywająca szyję i ramiona konia;
  • standardowa waga (ogiery sześciomiesięczne ważą nie więcej niż 100 kg, w wieku 2,5 roku parametr ten wzrasta o 70 kg, a po 5–6 latach koń przybiera około 450–600 kg);
  • gruba skóra, pod którą ukryta jest warstwa tłuszczowa (u dorosłego konia może urosnąć do dziesięciocentymetrowej grubości);
  • niskie, ale mocne nogi; Czy wiesz Wskaźniki koni to zęby. Błogosławiony Hieronim, który nigdy nie wziął pieniędzy na swoje książki, w ІV wieku wprowadził słynne wyrażenie, które nie radziło badać zębów darowanego konia.
  • o obwodzie śródręcza 20 cm u ogierów i 18 cm u klaczy;
  • Savras, brązowy (rzadki), szary, biały lub laurowy.

Garnitur

Dziś w bezkresie Rosji szare i mięsiste konie Jakuckie są bardziej powszechne, rzadziej - savras. Jednak w Jakucji żyje wiele czysto białych zwierząt. Ten garnitur nie dyskredytuje ich pełnej krwi. Faktem jest, że konie tej rasy są podatne na wczesne siwienie. Zwykle proces ten kończy się w wieku czterech lat.

Ponadto standard rasy pozwala na kolor brązowy i laurowy, ale takich przedstawicieli prawie nigdy nie można znaleźć. Ten niuans powinien być wzięty pod uwagę przez tych, którzy chcą uzyskać oddziały z rodowodem.

Charakter

Kolejną cechą tej wyjątkowej odmiany koni jest szybki dowcip, subtelny umysł i przyjazne nastawienie. Zwierzęta nigdy nie wykazują agresji w stosunku do ludzi i sąsiadujących zwierząt. Zawsze życzliwie witają właściciela i innych członków jego rodziny. Konie jakuckie czują się znacznie lepiej w stadzie, dlatego zaleca się trzymanie ich w stadach składających się z 1 ogiera i 15–20 samic. Charakterystyczne jest, że hodowcy wielokrotnie próbowali naruszać czystość rasy, krzyżując ją z innymi krewnymi. Jednak próby te zakończyły się niepowodzeniem, w wyniku czego odmiana zachowała swoją oryginalność. Ważne! Surowo zabrania się czyszczenia konia przed, podczas i po karmieniu. Zakaz dotyczy również pocenia się zwierząt.

Plusy i minusy

Jakut jest typową rasą rodzimą wyhodowaną przez selekcję ludową pod wpływem selekcji naturalnej. Ma optymalny zestaw cech charakterystycznych dla północnych regionów Rosji. Doświadczeni hodowcy koni podkreślają szereg zalet i wad tej odmiany. Rozważ je poniżej w tabeli.

Zalety Wady
Zwiększona wytrzymałość w pracy (przedstawiciele tej rasy bez szkody dla własnego zdrowia mogą przejechać ponad 20 km). Dobrze radzą sobie również z przyczepnością. Niska jakość rasy w porównaniu z innymi rasami, ze względu na fizjologiczne cechy krótkich nóg.
Dostosowanie do trudnych warunków klimatycznych. Ze względu na gęsty i długi płaszcz konie Jakuców dobrze znoszą zarówno zimno, jak i ciepło. Ta cecha przyczynia się do wszechstronności zwierząt domowych. Specyficzny wygląd, który wyraża potężne ciało i niski wzrost.
Bezpretensjonalność dla domowego komfortu. Przez cały rok stado można trzymać na ulicy, nie wymagając specjalnego sprzętu i karmy (zwierzęta uzyskiwały suchą trawę spod śniegu). Jednak zwierzęta będą zachwycone świeżym sianem i dobrym pastwiskiem. Nadmierna samowystarczalność. Rasa Jakucka jest uważana za rdzenną. Konie radzą sobie bardzo dobrze bez ludzkiej pomocy i nie zawsze dają się osiodłać. Jest to możliwe tylko po dłuższym kontakcie i dobrym związku ze zwierzęciem. Jeśli go rozzłościsz, do pewnego stopnia przypomina drapieżnika.
Wysoka wydajność. Konie jakuckie są wykorzystywane do mięsa i produktów mlecznych oraz do jazdy konnej.

Ważne! Szczególna uwaga podczas opieki nad końmi wymaga ich kopyt. Brak higieny, niewłaściwa konserwacja i zła dieta są często głównymi przyczynami problemów zdrowotnych zwierząt. Dlatego codzienna potrzeba kontroli i czyszczenia butów z klaksonu.

Zakres zastosowania

Konie jakuckie są hodowane jako bardzo silny i wytrzymały. Pomimo niewielkiego i krępego wyglądu, zwierzęta te są wykorzystywane przez Rosjan do jazdy konnej. Co więcej, rdzenni mieszkańcy Jakucji bardzo czczą te konie, czcząc je za boski dar. Wiele lokalnych legend mówi o bóstwie Jessegu, który jest patronem ogierów i odważnych ludzi. Na jego cześć Jakuci organizują co roku wesołe wakacje, których centralnym wydarzeniem jest wyścig przedstawicieli tej rasy koni.

Jednak oprócz zabawy, ciężka praca w trudnych warunkach jakuckich spadła na los grzywy. Ale konie radzą sobie z tym zadaniem bez uszczerbku dla własnego zdrowia, ponieważ ich długość życia, a także zdolność do pracy mierzy się za 27-30 lat.

Charakterystyczne jest, że lokalni hodowcy koni nigdy nie używają koni jeździeckich do innych celów. Wielu przedstawicieli tego gatunku uczestniczyło w zimowych wyprawach w celu eksploracji północnej Rosji, ponieważ to oni mogą podróżować na duże odległości nawet po zaśnieżonych drogach. Czy wiesz Konie mają wyjątkowy zmysł węchu, który pomaga im wyczuć nerwowość jeźdźca. Wcześniej, aby nie powodować agresji u zwierząt trudnych do kontrolowania, właściciele smarowali ręce olejkami aromatycznymi. Konie bardzo denerwują się zapachem krwi. Dla lokalnych myśliwych zwierzęta te są prawdziwym znaleziskiem, ponieważ są w stanie atakować dobrze zorientowane na ziemi. Służą do transportu i szkolenia ładunków.

Drugim kierunkiem korzystania z koni Jakuców jest mięso i nabiał. Do takich celów odpowiednie są osoby, które nigdy nie znały siodeł i uzdy. Z mleka końskiego wytwarza się koumiss, który jest narodowym napojem Jakutów.

Mięso końskie również weszło w ich tradycje kulinarne i jest uważane za danie dla smakoszy. Mięso ma wysoką zawartość kalorii, wyśmienity smak i marmurową strukturę. Jednak wtrącenia tłuszczowe go nie psują, ale wręcz przeciwnie, dają niesamowitą miękkość.

Warunki zatrzymania i opieki

Ponieważ ta odmiana bardzo szybko dostosowuje się do nowych warunków i nie wymaga dodatkowych „udogodnień”, opieka nad jej przedstawicielami nie przysporzy hodowcom większych kłopotów. We krwi klaczy i ogierów zdolność do przetrwania w naturze jest uwarunkowana genetycznie. Dlatego takie osoby będą wyjątkowo niewygodne w zamkniętej stajni. Ważne! Kopyto konia jest niezwykle złożonym i wrażliwym narządem. Kiedy ciężar zwierzęcia naciska na rogówkę, krew z stopy jest wtłaczana do żył. Tak więc ta część ciała pełni rolę pompy obiegowej. Dlatego zaleca się wymianę podków co miesiąc. W końcu ich długotrwałe noszenie zapobiega naturalnemu rozszerzaniu się podeszwy podczas chodzenia, które jest obarczone wieloma niebezpiecznymi chorobami koni.

Dla nich ważna jest obecność stada i wolna przestrzeń. Dlatego jeśli planujesz trzymać konie Jakuckie w zamkniętym kojcu, zawsze pozostawiaj dostęp do swobodnego przemieszczania się na wyznaczonym terytorium. Doświadczeni hodowcy koni doradzają wiejskiej farmie jako idealną opcję utrzymania rasy Yakut. Ponadto hodowca będzie musiał dbać o swoje totemy.

Działania te obejmują następujące procedury:

  • okresowo czesać grzebienie grzywy i ogona;
  • codzienna kontrola i czyszczenie kopyt, w tym za pomocą specjalnych haków na konie;
  • czyszczenie głowy, szyi, pleców, nóg, które odbywa się za pomocą miękkich i twardych szczotek;
  • badanie weterynaryjne, które jest zalecane co 6-12 miesięcy;
  • szczotkowanie specjalną gąbką (zalecane raz na sześć miesięcy);
  • płukanie oczu (wykonane przy pomocy zamierzonych gąbek);
  • codzienne mycie ciepłą wodą zewnętrznych narządów płciowych i wymienia, oczyszczając je z wysięku tłuszczu.
Sprawdź nasz opis najlepszych koni jeździeckich. Zimą opieka nad końmi Jakuc ogranicza się do usuwania potu na skórze, czesania i higieny kopyt.

Karmienie

Przy wyborze jedzenia konie jakuckie nie są wybredne. Są przyzwyczajeni do małżeństwa paszy, ponieważ w środowisku naturalnym są wydobywane spod śniegu. W warunkach gospodarstwa eksperci odradzają testowanie siły swoich oddziałów w ekstremalnych warunkach pozbawienia wolności i zapewniają im jeden z najpopularniejszych rodzajów karmienia w hodowli koni: ukierunkowany lub przymusowy.

Przedstawiciele tej rasy żywią się sianem, zbożem. Wraz z nadejściem lata trafiają na pastwiska. Ponadto zwierzęta bardzo lubią buraki, marchew, ziemniaki, jabłka, cukier. Ważne! Jeśli koń nie żuje jedzenia i ma w ustach pompy, konieczne będzie obracanie zębów. Procedura jest przeprowadzana przez lekarza weterynarii.

Zaleca się, aby regularne karmienie wysokiej jakości klaczami i młodymi stadami przed wejściem w fazę dojrzewania było regularnie karmione karmą wysokiej jakości. Aby oddziały w ciepłym sezonie nie cierpiały z powodu irytujących owadów wysysających krew, potrzebujesz specjalnych odstraszających palaczy dymu. Jak widać, konie jakuckie nie wymagają specjalnej troski i nie są wybredne, co czyni je uniwersalnymi i praktycznymi. A przestrzeganie podstawowych zasad opieki i utrzymania tych samowystarczalnych zwierząt domowych gwarantuje ich aktywność i dobre zdrowie.