Kopyto końskie: z czego się składa, jak dbać i czyścić

Kopyta wymagają regularnej kontroli i codziennego dokładnego czyszczenia. Te manipulacje są ważne, aby zapobiec wielu niebezpiecznym chorobom zwierząt.

Z czego składają się stwardniałe końskie stopy, jak się nimi opiekować i co zagraża zwierzakowi, jeśli te dogmaty zostaną zignorowane, opiszemy w dalszej części artykułu.

Struktura (anatomia) kopyta konia

W wieku 3-4 miesięcy źrebię może zacząć stopniowo przyzwyczajać się do prezentacji nóg do kontroli. Doświadczeni hodowcy koni wiedzą, że do tego celu należy głaskać kończynę ruchami pionowymi, po czym, nie odrywając jej od ziemi, chwyć ją dłonią i, za zgodą zwierzęcia, unieś ją na pożądaną wysokość. Posłuszne osoby otrzymają nagrodę w postaci gadżetów, a za uparte - słowne niezadowolenie właściciela i pusty bicz. Jednak, aby zrozumieć, co widziano na stopie konia, musisz znać anatomię kopyt ssaków.

Czy wiesz Starożytnym przodkiem koni, zebr i osłów jest eogippus. To spokojne zwierzę roślinożerne żyło na planecie na długo przed pojawieniem się człowieka. Ważył około 5 kg i nie miał siły wytrzymać atakujących drapieżników, więc jego jedynym ocaleniem był lot. W rezultacie środkowe pazury miękkich łap zaczęły twardnieć, a pozostałe palce osłabły. W trakcie ewolucji powstały kopyta.

Struktura kopyt koni jest identyczna ze strukturą kopyt innych przedstawicieli fauny z artiodaktylu. Według ekspertów od zwierząt gospodarskich kopyto konia to nie tylko ochronna rogowa bariera, ale niezwykły projekt składający się z kilku ważnych elementów. Struktura kopyta konia Jego anatomiczne elementy to:

  1. Obramowanie - znajduje się w obszarze przekształcania skóry głowy w but klaksonu, ma kształt małego paska o szerokości 5-6 mm, składa się z błyszczącego i zmiękczonego rurowego rogu. W górnej strefie granicy mieszki włosowe i gruczoły łojowe są zlokalizowane. Główną funkcjonalnością tego składnika kopytnego jest potrzeba wytworzenia zewnętrznej warstwy rogówki, osłabiając ucisk owłosionej skóry i jej więzadeł skorupą.
  2. Corolla - znajduje się nieco dalej od granicy i charakteryzuje się półkolistym kształtem. Jego obecność jest ważna dla pochłaniania ciśnienia i drżenia, gdy podeszwa dotyka podłoża.
  3. Ściana - składa się ze skóry i rogówki, która obejmuje glazurę, rurki i rogi ulotki. Charakteryzuje się specjalną strukturą warstwy produkcyjnej.
  4. Podeszwa - ma kształt zakrzywionej płytki z małym wgłębieniem na strzałę. Składa się z naskórka i podstawy skóry, która łączy się z okostną z jej wewnętrzną warstwą. Rośnie szybko i dobrze się regeneruje. Główną funkcją tego składnika kopyta konia jest potrzeba ochrony głęboko leżących tkanek przed deformacją.
  5. Okruchy - są umiejscowione między uzwojeniami ścian, charakteryzują się kształtem w kształcie klina ze szczytem prowadzącym do haka, oddzielonym podłużnym rowkiem. Podobnie jak inne składniki kopyta, składa się z naskórka z warstwą rogową naskórka, podstawy skóry o strukturze brodawkowatej i specjalnie uformowanej warstwy podskórnej.

Czy wiesz Konie, które współcześni uważają za dzikie, naprawdę nie są takie. Na przykład mustangi są potomkami koni sprowadzonych przez Hiszpanów do Ameryki w XVI wieku. Jedynymi naprawdę oswojonymi gatunkami parzystokopytnymi są azjatyckie dzikie ogiery.

Pielęgnacja kopyt

Każdy doświadczony hodowca koni wie, że zdrowie kończyn konia jest w dużej mierze zależne od stanu ich kopyt, dlatego te części ciała wymagają szczególnej uwagi. Opieka nad nimi obejmuje:

  • codzienna kontrola;
  • czyszczenie;
  • wyboczenie;
  • smarowanie specjalnymi olejowymi środkami (wymagane tylko w szczególnych przypadkach).

Każdego wieczora po codziennej pracy hodowca powinien spłukać bieżącą wodą wszystkie 4 stopy swojego oddziału, a następnie wyczyścić but rogowy i strzałę z nagromadzonego brudu. Dorośli będą musieli usunąć martwą część kopyt, która ochroni je przed naminami. Zaleca się powtarzanie tej procedury w odstępach 45–50 dni. Dobrze poinformowani właściciele stadnin koni radzą trenować młode konie, które już wiedzą, jak postawić nogę do kontroli, do poluzowania kopyt. Taka manipulacja jest bardzo ważna w pielęgnacji, ponieważ za pomocą specjalnego sprzętu pozwala usunąć resztki brudu i gruzu z podeszwy konia. Z czasem, gdy młode zwierzęta kończą sześć miesięcy, ich kończyny można przyzwyczaić do noża, tarnika i innych narzędzi odpowiednich do obróbki martwych części.

Ważne! Nie możesz wyczyścić konia, jeśli się poci i szybuje. Najpierw musisz poczekać, aż płaszcz i skóra całkowicie wyschną.

W przypadkach, gdy zwierzę ma nieprzyjemny charakter i nie jest przyzwyczajone do oddawania nóg, aby się nim opiekować, weterynaryjne środki uspokajające pomagają hodowcom koni. Koń jest przez pewien czas poddawany eutanazji przez dożylne lub domięśniowe wstrzyknięcie Vetranquili (w zależności od wagi i kategorii wiekowej jednego osobnika, zaleca się stosowanie od 5 do 10 cm sześciennych), a także Domosedan (w dawce 1 cm sześciennych). Raz w tygodniu koń będzie musiał dokładnie wyczyścić kopyta wodą, twardą szczotką i specjalnym haczykiem. Ta procedura jest przeprowadzana zgodnie z następującym algorytmem:

  1. Stań obok zwierzęcia i poproś o opiekę.
  2. Obróć się w taki sposób, aby kopyto konia było skierowane do ciebie piętą.
  3. Ostrożnie usuń cały brud z klaksonu, delikatnie poruszając od pięty do przedniej krawędzi haczyka. Uważaj, aby nie uszkodzić strzały, w przeciwnym razie wierzchowiec utyka, a także infekcja stóp. Podczas czyszczenia należy zwrócić szczególną uwagę na skręcone rogi i krawędzie podków.
  4. Następnie za pomocą twardej szczotki usuń brud i kurz z podeszwy konia.
  5. Nasmaruj dolną część kopyt (szczególnie na styku z warstwami skóry) specjalną maścią (na przykład opatrunek na kopyta) lub olejem rycynowym, który zapobiegnie wysychaniu i pękaniu klaksonu.
Ważne! Nie myć konia bezpośrednio przed i bezpośrednio po karmieniu. Oprócz codziennego czyszczenia nie zapomnij za każdym razem sprawdzać końskich stóp pod kątem oznak patologii. W przypadku znalezienia zagnieceń zaleca się przecinanie ich zgrzytami lub cięcie ostrym nożem.

Przycinanie i usuwanie

Długotrwałe noszenie podków i chodzenie po twardej powierzchni to główne powody noszenia martwego podkowy, pojawienie się w nim pęknięć i nagromadzenie patogennej mikroflory. Dlatego, aby zapobiec różnym chorobom nóg oddziału, hodowca będzie musiał okresowo przycinać kopyta i zmieniać podkowę. Aby to zrobić, potrzebujesz:

  1. Ostrożnie wyjmij zużyte stare podkowy i odetnij zarośnięty róg nożem kopytowym. Ta procedura jest wykonywana bardzo ostrożnie, ponieważ nawet najmniejsze uszkodzenie wrażliwych tkanek miękkich może na długi czas wyeliminować zwierzę z harmonogramu pracy. Płaskie podeszwy wymagają szczególnej uwagi.
  2. Następnie możesz zacząć oczyszczać zrogowaciałą strefę stopy i jej bruzdy. Manipulacja odbywa się za pomocą specjalnego noża lub tarnika.
  3. Przy oczyszczonych i przyciętych kończynach wykonuj pomiary w celu produkcji nowych podków. Zdaniem doświadczonych hodowców te cechy koni powinny pasować do wielkości kopyt i odpowiednio zginać się wokół nich.
  4. Dopiero potem możesz podkuć konia.

Wideo: Przycinanie kopyt konia

Odświeżanie koni w każdym wieku jest pokazywane za półtora miesiąca. Wymóg ten wynika z niemożności rozciągnięcia kopyta podczas ciągłego noszenia podków. Faktem jest, że podczas chodzenia, z naciskiem na masę końską kończyn, krew ze szczególną siłą dociera do nóg, rozprowadzając składniki odżywcze w tkankach miękkich.

Ważne! Weterynarze twierdzą, że do tworzenia zdrowych kopyt u koni konieczne jest optymalne rozłożenie ładunku, a także terminowe przycięcie warstwy rogowej naskórka. Regularna rogówka charakteryzuje się cienką równomierną warstwą schludnego pokrycia, wklęsłą stopą, dobrze rozwiniętą strzałką rogową, spiczastymi krawędziami, zaokrąglonym miękiszem o prawidłowej formie z płynnym przejściem do zaokrąglonej krawędzi korony i brakiem różnych pęknięć, dołów i szczelin.

Podkowa zapobiega otwarciu kopyta, co powoduje stagnację krwi i osłabienie odżywiania kończyn. Zdaniem ekspertów ciągłe noszenie podków jest bardzo szkodliwe dla zdrowia tych zwierząt, ponieważ są one zbyt zależne od ruchu.

Choroba kopyt koni

Na zdrowym kopytu nie można zauważyć krzywizny kątów pięty, rozbieżności w miejscu przymocowania ścian do podeszwy, otworów i rowków w rogówce, a także namin, które są niebiesko-czerwonymi lub żółtawymi plamami.

Przedwczesna i niewłaściwa opieka, a także jej całkowity brak przyczyniają się do rozwoju patogennego środowiska, które wkrótce kończy się postępem niebezpiecznych chorób kopyt koni. Rozważ główne zagrożenia dla nich.

Czy wiesz Przysłowie „Nie patrzą na uzdolnionego konia” oznacza, że ​​prezenty nie są akceptowane do dyskusji. Pomysł ten wyraził w IV wieku chrześcijański teolog Euzebiusz Sofronij Jerome.

Reumatyczne zapalenie

Choroba charakteryzuje się ostrym i przewlekłym przebiegiem, często rozwija się na obu kończynach przednich, rzadziej atakuje miednicę lub wszystkie 4 kopyta. Postępuje jak aseptyczne surowicze zapalenie podstawy skóry, haczykowej części ściany i podeszwy kopyta.

Pojawieniu się reumatycznego zapalenia towarzyszy:

  • długa ciężka praca;
  • obciążenie kopyt podczas długich podróży;
  • obfite karmienie zwierzęcia koncentratami;
  • szybkie chłodzenie gorących koni;
  • infekcja
  • skłonność ciała konia do reakcji alergicznych;
  • różne deformacje kopyt.

Objawami klinicznymi procesów zapalnych są:

  • zwiększone tętno;
  • zwiększone oddychanie;
  • podwyższona do temperatury ciała +41 ° C;
  • ciężar grzbietu kopyta (jeśli dotyczy to kończyn klatki piersiowej);
  • ból podczas ściskania przedniej części zapalonej stopy;
  • letarg zwierzęcia (koń niechętnie odsuwa się, wykonując krótkie, splątane kroki);
  • kulawizna, która może osłabić się podczas długiego marszu, ale po krótkim odpoczynku, z pewnością wzrośnie;
  • kłamstwo i całkowity brak chęci do jakiegokolwiek ruchu (pojawia się, gdy dotknięte są wszystkie kończyny);
  • wysuwając wszystkie nogi do przodu;
  • nadmierne pocenie się;
  • drżenie mięśni;
  • napięcie podczas chodzenia;
  • przemieszczenie kości kopytnej (występuje tylko w przewlekłych przypadkach);
  • rozwój jeża i ropne zapalenie pododermatitis.
Czy wiesz Średnie życie konia wynosi około 25-30 lat. Pozostały jednak pisemne dowody na to, że urodzony w Anglii ogier szkocki Old Billy żył przez 62 lata. Eksperci twierdzą, że pierwszy rok konia można porównać do 12 lat ludzkich. Następny rok jest porównywany z siedmioletnim okresem, a kolejne 3 lata są równe drugiemu 12. Tak więc, licząc lata przeżyte przez angielskiego weterana, okazuje się, że żył 173,5 roku. Leczenie reumatycznego zapalenia kopyt odbywa się poprzez odwodnienie organizmu i zmniejszenie ilości wysięku. W tym celu pierwsze 3 dni zwierzę umieszcza się w mokrej i zimnej glinie lub bieżącej wodzie. Pozycja kończyn konia z reumatycznym zapaleniem kopyt Po tym wprowadź:

  • leki ze śliny: „Polikaprine” lub „Arecolin” - podskórnie dawkę oblicza się zgodnie z zaleceniami producenta;
  • 10% roztwór salicylanu sodu - pojedyncze wstrzyknięcie wynosi 200 ml;
  • leki o działaniu przeczyszczającym;
  • 0,5% roztwór nowokainy - blokada przeciwbólowa jest istotna w okolicy śródstopia, podana dawka nie powinna przekraczać 100 ml, zastrzyki dożylne są wskazane codziennie przez 3-4 dni;
  • 0,1% roztwór adrenaliny - w dawce 5-6 ml dziennie przez 5-7 dni;
  • 10% roztwór chlorku wapnia - 200–300 ml dziennie przez 5-7 dni;
  • „Hydrokortyzon” - dożylnie w ilości 5 ml na osobę;
  • „Butadion” - doustnie dla 8–10 g.
W okresie choroby zwierzęciu pociera się skóra, a specjalna dieta całkowicie eliminuje koncentraty i ogranicza ilość wody. Koń powinien mieć miękką pościel. W ciężkich, zaawansowanych przypadkach zwierzę może potrzebować transfuzji krwi. Jeśli kłamie, ważne jest, aby uważać, aby zapobiec rozwojowi odleżyn.

Czy wiesz Hindusi kojarzyli konia z przestrzenią, a biały koń był czczony jako ostatnie wcielenie boga Wisznu.

Phlegmon Corolla

Przyczyny tej dolegliwości to:

Flegmon w okolicy korony

  • zaawansowane formy głęboko zainfekowanych serifów;
  • bezpośrednie kucie;
  • głębokie ropne zapalenie pododermatitis;
  • ropne zapalenie stawu kopytowego;
  • rozwój zapalenia podskórnego.

Flegma kopytnej korony objawia się następującymi objawami:

  • ból zrogowaciałych części kończyn;
  • napięcie zwierząt;
  • obrzęk strefy korony (może być wyraźny lub słabo wyrażony);
  • zwisające części ciała nad ścianą kopyta;
  • ciężka kulawizna;
  • fluktuacja (pojawia się na etapie powstawania ropnia);
  • wzrost ogólnej temperatury ciała;
  • brak apetytu;
  • depresja
W tym przypadku środki terapeutyczne mają na celu przerzedzenie zrogowaciałego obszaru ściany pod obrzękiem, a także leczenie zaatakowanych obszarów lekami. W tym celu użyj:

  • opatrunki alkoholowo-ichtiolowe lub 20% roztwór alkoholu kamforowego (zewnętrznie);
  • 0,5% roztwór nowokainy - podawany dożylnie w dawce 100 ml;
  • „Penicylina” - dożylnie 5 kostek;
  • 40% roztwór „heksametylenotetraminy” („Urotropina”) - lekarz weterynarii zaleci dawkę zastrzyku w zależności od wieku konia i stanu zdrowia.
Wraz z rozwojem ropienia zaleca się przecięcie dotkniętych obszarów i oczyszczenie ich środkami antyseptycznymi. Dotknięte obszary można nasmarować maścią Vishnevsky.

Czy wiesz Konie potrafią rozróżniać emocje ludzkim głosem.

Corolla serif

Występowanie ran wieńcowych jest spowodowane uszkodzeniem mechanicznym, które występuje przy przedłużonym kontakcie z podkową lub nieprawidłowymi nogami. Przyczyny choroby to również:

  • bieganie kucie;
  • długi ruch na nierównych śliskich powierzchniach;
  • ostre denerwowanie;
  • fajne szybkie zakręty.

Chorobę można rozpoznać po następujących objawach:

  • obecność głębokich lub powierzchownych ran;
  • otarcia na skórze;
  • krwawienie (najczęściej niewielkie);
  • ciężka kulawizna (zdarza się tylko przy głębokich serifach);
  • obrzęk tkanek miękkich na stopie;
  • ból podczas dotykania korony;
  • zmiażdżenie tkanek.

Jeśli nic nie zostanie zrobione, czekając na samoleczenie, dolegliwość bardzo szybko rozwinie się w ropowicę.

Czy wiesz Konie kochają muzykę i mają selektywny smak. Wolą kojące lub inspirujące kompozycje instrumentalne i denerwuje je głośny rock.

Terapia szeryfowa wieńcowa sprowadza się do obcinania włosów na dotkniętych obszarach i leczenia ran 5% roztworem jodu lub 2% alkoholowym roztworem piroktaniny, po czym można nałożyć bandaż.

Głębokie rany leczone są technikami chirurgicznymi. Po zabiegu należy je koniecznie posypać mieszaniną jodoformu i kwasu borowego (w stosunku 1: 9) lub drobno zmieloną tabletkę streptocydu lub penicyliny.

Ropiejące szeryfy traktowane są opatrunkami z alkoholem kamforowym lub maścią Wiszniewskiego, kompresami rozgrzewającymi alkohol. W przypadku obrzęku wymagane jest przycięcie rogówki od korony. Odbywa się to bardzo ostrożnie, aby nie dotknąć dotkniętej skóry.

Martwica chrząstki kopyt

Ta dolegliwość jest powikłaniem ran wieńcowych kopyt. Ponadto przyczyną jego powstania są:

  • bezpośrednie kucie;
  • głębokie ropne zapalenie pododermatitis;
  • strzały uszkodzeń mechanicznych.
Chorobie towarzyszą następujące objawy kliniczne:

  • wyraźna kulawizna;
  • obecność lokalnej ropowicy;
  • ropnie, które otwierają się arbitralnie;
  • przetoki, z których wyróżnia się ropny wysięk (mogą się leczyć, zastępowane nowymi formacjami);
  • chropowatość tkanki chrzęstnej, co prowadzi do jej całkowitego zniszczenia (zauważalne tylko podczas wykrywania).

Leczenie patologii nekrotycznych chrząstki kopytowej jest następujące:

  • wprowadzenie 25-30% roztworu siarczanu miedzi lub cynku do kanału przetoki;
  • łyżeczkowanie ścian i dna przetoki ostrą łyżką;
  • rozwarstwienie przetok zatokowych i usunięcie martwiczej tkanki z ich jam;
  • leczenie ran środkami antyseptycznymi i stosowanie opatrunków ssących.
Ważne! W wyniku zdeformowanych kopyt końskich grupy mięśni ciała rozwijają się nieprawidłowo. Zwierzęta cierpiące na ten problem mają bardzo grubą „nierówną” szyję i przed łopatką nie ma wgłębień.

Zapalenie skóry

Mówimy o zapaleniu podstawy kopytnej skóry, które może mieć charakter aseptyczny lub ropny. Przyczyny dolegliwości to:

  • ruchy zrelaksowanego konia na twardej powierzchni;
  • niewłaściwy projekt podkowy;
  • słabe czyszczenie podeszwy;
  • naruszenie ciał stałych między podkową a podeszwą kopyta;
  • namina;
  • deformacja rogówki;
  • naruszenie integralności napalonego buta z późniejszą infekcją.

Podskórnemu zapaleniu towarzyszą następujące objawy:

  • utykać;
  • bolesność (w przypadku ropienia jest ostra, dotykana palcami za pomocą kleszczyków lub uderzeń);
  • obecność ciemnoczerwonych lub żółtawych plam na podeszwie;
  • oznaki krwotoku;
  • pchanie chorej kończyny do przodu (występuje, gdy zwierzę jest w spoczynku);
  • częste zginanie dotkniętej nogi;
  • zwiększone tętno;
  • obecność ciemnoszarej lub biało-żółtej ropnej wydzieliny (przy głębokich formach gruba ropa jest wydzielana przez owalną dziurę);
  • złuszczanie rogówki z warstwy produkującej;
  • gorączka;
  • szybki oddech.

Ważne! Kiedy ciężar konia naciska na kopyto, krew z niego jest wtłaczana do żył. Zatem kopyto pełni rolę pompy obiegowej.

Leczenie choroby rozpoczyna się od wyeliminowania przyczyny jej wystąpienia. W przypadku form aseptycznych zaleca się:

  1. Zorganizuj miejscowe przeziębienie (chore nogi zwierzęcia są umieszczane w zimnej wodzie lub surowej glinie).
  2. 3 dni później lekarze weterynarii zalecają rozpoczęcie procedur termicznych, czyli kąpieli z roztworami hipertonicznymi o temperaturze + 40–42 ° C, a także gorącej gliny.
  3. Kiedy koń przestaje kuleć, wykonuje kucie medyczne za pomocą podkładki z filcu, skóry lub zdejmowanego metalowego dna.

Wideo: Jak leczyć ropne zapalenie pododermatozy

Ropne zapalenie pododermatitis wymaga więcej uwagi i wysiłku. Ich terapia obejmuje:

  • kucie;
  • Kontrapertura (nacięcie) od stopy;
  • usuwanie ropnej wydzieliny i złuszczonej skóry;
  • kąpiele stóp w 3% roztworze kreolinu o temperaturze + 39–41 ° C;
  • nawadnianie odsłoniętej bazy skóry 3% roztworem nadtlenku wodoru;
  • bandaż z terpentyną, smołą brzozową lub maścią Wiszniewskiego.

Dowiedz się, ile waży średnio dorosły koń.

Gnijące strzały

Choroba jest przewlekłym procesem zapalnym z tworzeniem się ropy, która powoduje zniszczenie kopytowej strzały. Miejscem jego lokalizacji jest ucisk piętowy miednicy, rzadziej - wszystkie 4 kopyta.

Przyczyny choroby, eksperci nazywają:

  • niehigieniczne warunki trzymania zwierząt;
  • brak dbałości o kończyny;
  • brak mobilności.

Łatwo rozpoznać gnijące strzały u koni po następujących znakach:

  • zniszczenie rogówki;
  • uwolnienie cuchnącego wysięku;
  • powiększone brodawki;
  • kulawizny występujące podczas poruszania się po miękkiej glebie.

Czy wiesz Niektóre konie mają zdolność otwierania drzwi swoim braciom i uwalniania ich. Środki lecznicze obejmują usunięcie złuszczonych części strzałki i stosowanie leków:

  • 8-10% roztwór siarczanu miedzi (wacik jest impregnowany lekiem i nakładany na dotknięty obszar);
  • smoła brzozowa lub terpentyna (stosowana do opatrunków).
Ponadto eksperci zalecają zwierzęciu organizowanie regularnych spacerów na miękkiej powierzchni, a gdy stan się poprawi, wkładaj kopyta do okrągłych podków, co przyczyni się do zwiększonej aktywności strzały.

Rak Strzały

Choroba ta nazywana jest również przewlekłym verrucous pododermatitis. Przyczyny wystąpienia są:

  • rażące naruszenia podczas trzymania zwierząt;
  • brak opieki lub jej analfabetyzm;
  • przedłużone macerowanie rogówki;
  • siedzący tryb życia;
  • ropna infekcja strzały;
  • upośledzony drenaż limfatyczny w dystalnej kończynie;
  • niedożywienie.

Postęp działania rakotwórczego w napalonym bucie konia objawia się wyraźnymi objawami:

  • utykać;
  • zniszczenie rogówki w bocznych strzałkach i rowkach między strzałami;
  • obecność wysięku cuchnącego;
  • brodawkowaty wzrost warstwy brodawkowej podstawy skóry, która charakteryzuje się szaro-czerwonymi i niebiesko-czerwonymi odcieniami (wygląda jak kalafior).
Środki lecznicze obejmują dokładne oczyszczenie podeszwy konia, dezynfekcję, usunięcie złośliwych nowotworów i kauteryzację tkanek miękkich 30% roztworem jodu.

Po leczeniu lekami na ranę nakłada się opatrunek bez gipsu. Gdy dotknięta część stopy jest pokryta młodą rogówką, konia można przykucnąć podkowami z metalowym dnem i smołą nasączoną smołą smołową. Chore zwierzę zaleca się nie ładować i nie chodzić codziennie po miękkiej powierzchni gleby.

Czy wiesz W Stanach Zjednoczonych istnieje prawo zabraniające niezamężnym kobietom jazdy konnej w niedzielę. Łamacze tej normy grożą więzieniem. W niektórych stanach nowo stworzony mąż nie może jeździć samotnie na koniu, dopóki nie wyjdzie za mąż przez ponad rok. Jak widać, kopyta wymagają szczególnej uwagi i troski. Bez odpowiedniej opieki są narażeni na poważne choroby, które mogą zakończyć się śmiercią dla twojego oddziału. Każdy świadomy hodowca koni powinien codziennie sprawdzać i czyścić kopyta swojego konia, co jest kluczem do zdrowego i długiego życia.