Koza przestała dawać mleko: przyczyny i metody ich eliminacji

Właściciele kóz często narzekają, że zwierzę znacznie obniżyło wydajność mleka lub mleko całkowicie zniknęło. Aby zrozumieć przyczynę spadku wydajności mleka, należy przeanalizować warunki, w których trzymane są kozy, a także sposób i sposób ich karmienia.

Czy muszę się bać kropli mleka?

Koza nie zawsze wytwarza taką samą ilość mleka dziennie. Po baranowaniu produkcja mleka stopniowo wzrasta i osiąga szczyt o około piąty miesiąc w uprawie pastwisk. Ponadto zaczyna się stopniowo zmniejszać. Jeśli koza jest trzymana przez cały rok w stajni (bez wypasu), wydajność mleka jest zawsze w przybliżeniu taka sama, ale również zaczyna się stopniowo zmniejszać po 4 miesiącach laktacji. Wynika to z faktu, że zwierzęta wchodzą w okres gotowości do krycia i rodzenia potomstwa.

Czy wiesz Kozy mają prostokątne źrenice oczu. Ten niezwykły kształt źrenic daje im pełniejszy obraz niż ludzi i zwierzęta z okrągłymi źrenicami. Kozy widzą prawie wszystko w polu widzenia peryferyjnego w 320-340 stopni, z wyjątkiem tego, co jest bezpośrednio za nimi. Wadą prostokątnej źrenicy jest niemożność patrzenia w górę lub w dół bez poruszania głową.

Możliwe przyczyny utraty mleka

Opóźniając uwalnianie mleka, ciało kozy przygotowuje się na trudności w okresie okołoporodowym, gromadząc składniki odżywcze i tłuszcz. Stopień, w jakim wydajność mleka spada, zależy bezpośrednio od rasy zwierzęcia. Na przykład kozy mleczne (Zaanenskaya) zmniejszają produkcję mleka w mniejszym stopniu, a laktacja gwałtownie zmniejsza się u ras mięsnych lub mącznych. Zmniejszenie wydajności mlecznej w parzystokopytnych jest bezpośrednio związane z wiekiem. Z biegiem czasu w organizmie artiodaktylowym zachodzą zmiany hormonalne, jednocześnie ze zmianami w gruczole sutkowym.

Jeśli wydajność mleka zaczyna spadać, właściciel musi dokładnie przestrzegać właściwej zawartości kóz. Bardzo ważne jest, aby karmić je na czas oraz w pełni i odpowiednio doić je. Wskazane jest skonsultowanie się z weterynarzem lub zootechnikiem i uzyskanie zaleceń dotyczących opieki nad zwierzętami, a także przeprowadzenia odrobaczania i szczepień zapobiegawczych.

Powodem, dla którego koza daje mało mleka, może być temperament i charakter artiodaktylu. Znakomite zwierzęta mleczne to osoby spokojne, nie budzące grozy. Temperamentne i agresywne mleko kozie jest znacznie gorsze i ma duże różnice w ilości. Na ich wydajność mleczną wpływa stres, więc po podnieceniu u takich zwierząt mleko znika. Kupując kozę, zaleca się wybranie zwierzaka o spokojnym i zrównoważonym charakterze.

Czy wiesz Czterokomorowy żołądek pomaga kozom trawić sztywne, pasze, takie jak trawa i siano. Po pierwsze, jedzenie wchodzi do blizny, a następnie przechodzi do drugiej części żołądka (retikulum), gdzie oddzielane są niestrawne przedmioty. W następnej komorze żołądkowej (omasum) jedzenie jest oddzielane od wody i ostatecznie do „prawdziwego” żołądka, trawieńca.

Również wydajność mleka spada przy niewłaściwej zootechnice:

  1. Połowa odpowiedzialności za wydajność mleka spoczywa na paszy, wszelkie odchylenia od prawidłowej diety powodują spadek wydajności kóz. Karmienie artiodactylami musi być dostosowane do jego stanu fizycznego. Równie złe są zarówno ciągłe zmiany w karmieniu, jak i irytująca jednorodność paszy. Jednak w diecie zwierząt często brakuje ważnych elementów: nie ma suszonych roślin strączkowych - niedobór białka; nie ma połączonej paszy, ziarno to brak kalorii; brak soli mineralnych - zwierzętom należy polizać sól kamienną lub zmieszać pierwiastki śladowe i premiksy witaminowe z karmą.
  2. Niewłaściwe odżywianie, oprócz zmniejszenia wydajności mleka i obniżenia jakości produktu, negatywnie wpływa na stan organizmu artiodaktylowego.

  3. Wydajność mleka spada również podczas zatrucia pokarmowego, dlatego nie można stosować pasz niskiej jakości: siana z zgnilizną lub pleśnią, ziarna zmieszanego z ziemią lub piaskiem, toksycznych roślin lub ziół poddanych działaniu środków owadobójczych i chwastobójczych.
  4. Ważną rolę w ilości i jakości uzyskanego mleka odgrywa woda. Jeśli zwierzęta piją brudną wodę lub w ogóle nie mają dostępu do wody, wydajność mleka spada. Woda do picia parzystokopytnych musi być nie tylko czysta, ale także niezbyt zimna (+ 10 ° C).
  5. Warunki, w których trzymane są kozy mleczne, mają również odzwierciedlenie w produkcji mleka. Niedopuszczalne jest, gdy zwierzęta są trzymane zimą w zimnej szopie, gdzie jest wilgotno i przeciągi, a latem całe godziny dzienne pasą się w upale.
  6. Należy zwrócić uwagę na zawartość artiodactyl. Fakt, że koza jest regularnie dojona, nie powinien przeszkadzać jej w noszeniu potomstwa. Czasami zmniejszenie ilości mleka jest wynikiem niewłaściwego, nierównomiernego doju. Jeśli koza nie zostanie odpowiednio dojona, część mleka pozostanie w wymieniu, po chwili ciało zwierzęcia wytworzy mniej tego mleka. Hodowca musi pamiętać, że częstotliwość doju zależy bezpośrednio od wielkości wymienia i produkcji mleka, a także od czasu laktacji.

Czy wiesz Kozy mają niezwykle ruchliwą górną wargę, która pomaga wyrwać soczyste liście z kolczastych gałęzi.

Niedopuszczalne warunki zimowe:

  • przyćmione światło w pokoju;
  • wysoka wilgotność;
  • koza niewentylowana;
  • ciepło lub zimno;
  • zimny napój;
  • brak paszy.

Choroby wymion

Przyczyną utraty mleka może być choroba lub uraz fizyczny. Aby nie przegapić pierwszych oznak złego samopoczucia, właściciel musi uważnie monitorować zwierzę: czy są jakieś zmiany w zachowaniu i samopoczuciu, w jaki sposób karmi się, całe jedzenie jest spożywane. Jeśli stanie się jasne, że zwierzę jest chore, skontaktuj się z weterynarzem lub specjalistą od zwierząt gospodarskich. Weterynarz przepisze leczenie i wyjaśni, dlaczego u kozy jest mniej mleka i jak przywrócić produkcję mleka.

Zapalenie sutka

W większości przypadków zapalenie sutka zaczyna się od postaci subklinicznej. Nie ma wyraźnie wyrażonych oznak, ale można podejrzewać początek choroby z powodu spadku wydajności mleka, ponieważ występują destrukcyjne zmiany w tkankach gruczołów. Utajone zapalenie sutka jest nie mniej niebezpieczne - w mleku sutkowym jakość pogarsza się, a okres przydatności jest skrócony. Subkliniczne zapalenie sutka można ustalić tylko na podstawie wyników badań.

Objawy zapalenia sutka:

  1. U chorych zwierząt wydajność mleka stopniowo spada, często do jednej czwartej zwykłej wydajności. Pojawia się w nim konsystencja zmian mleka, domieszka oleju.
  2. W przypadku przeziębienia następuje zmniejszenie gęstości mleka - staje się ono wodniste, łatwo dzieli się na frakcje (woda i tłuszcz). Ropnemu zapaleniu towarzyszy uwolnienie ropy lub krwi do mleka.
  3. Zmieniają się również sutki, skóra bolesnie reaguje na podrażnienia. Często kanał sutka jest zatkany.
  4. Tworzenie mleka nie tylko gwałtownie spada, ale po 2–4 dniach laktacja może całkowicie ustać.
  5. Zwierzę ma depresyjną, bolesną kondycję i gorączkę.
  6. Ropne zapalenie sutka często zamienia się w ropnie. Chora część jest powiększona, bolesna i napięta. Skóra wymienia jest spuchnięta, czerwona i gorąca, węzły chłonne są wyraźnie widoczne.
  7. W leczeniu zapalenia sutka okłady, maści i inne leki nie są odpowiednie. Choroba jest leczona tylko antybiotykami.

Kontuzje

Zwierzęta mogą zostać uszkodzone na pastwisku, na przykład złapać węzeł i poważnie uszkodzić skórę wymienia. Często zdarza się również, że w stadzie dochodzi do walk między kozami, po których pozostają obrażenia od rogów, kopyt i zgryzów zębów. Aby temu zapobiec, właściciel musi obserwować stado kóz i izolować szczególnie agresywne i zarozumiałe zwierzęta.

Konieczne jest uspokojenie zranionej kozy, delikatne jej leczenie, a następnie dokładne zbadanie obolałego miejsca. Jeśli nie ma niebezpieczeństwa, należy umyć ranę wodą, a następnie zdezynfekować nadtlenkiem i nałożyć bandaż maścią do gojenia ran lub posypać streptocydem. Jeśli doznasz poważnych obrażeń zwierzęcia, zaleca się zaproszenie weterynarza, być może potrzebujesz leków.

Ranne zwierzę zostaje czasowo odizolowane od stada. Po wyzdrowieniu artiodaktyl jest wypuszczany z powrotem na kozy.

Naruszenie warunków pozbawienia wolności

Spadku wydajności mleka i występowaniu chorób można uniknąć, przestrzegając podstawowych zasad higieny i opieki nad zwierzętami. Koza powinna być trzymana w odpowiednich warunkach: czysty, suchy pokój (bez przeciągów), dieta składająca się z dobrej paszy (słaba kiszonka, a także nadmierne karmienie może być śmiertelne).

Niedożywienie

W małych gospodarstwach (szczególnie zimą) karmienie jednym rodzajem paszy jest często praktykowane, dopóki się nie skończy. Na przykład zwierzętom karmi się buraki pastewne, aż się skończy, a następnie nagle przenosi na siano lub zboże. Następnie zwierzętom natychmiast podaje się inną podobnie jednolitą formę pożywienia. Jest to złe, ponieważ źle wpływa na apetyt, zwierzęta odmawiają jedzenia lub nie jedzą wymaganej porcji. Co więcej, przy takim karmieniu kozy często nie mają żadnych składników odżywczych.

Radzimy przeczytać, jak karmić kozę.

Sposoby rozwiązania problemu

Dość często wydajność mleka gwałtownie spada po nieoczekiwanej zmianie rodzaju paszy, na przykład podczas przenoszenia zwierząt z pastwiska do trzymania w boksie i odwrotnie. Hodowcy zmiękczają ten okres, w tym siano w jesiennej diecie (w celu zastąpienia świeżej trawy), a grubsze pasze są zawarte w karmieniu wiosennym, aby przejście do zielonej trawy było bardziej płynne. Wskazane jest wcześniejsze zaplanowanie diety zwierząt na kilka miesięcy, a pod koniec tej lub innej paszy stopniowo zmniejszać jej ilość ze względu na stosowanie innych produktów.

Stabilny stosunek wysokiej wydajności mlecznej

Aby koza była zdrowa i dawała dużo mleka, dieta zwierzęcia musi być zrównoważona. Powinien być wysokokaloryczny, a także zawierać białka, minerały i witaminy. Aby obniżyć koszty, codzienne karmy, takie jak siano i kiszonka, są zawarte w diecie. Przez cały rok, z wyjątkiem zimy, kozy muszą paść się codziennie. Te bezpretensjonalne zwierzęta mogą dobrze jeść nawet na niskiej jakości pastwiskach, jedzą nawet chwasty i gałęzie krzewów.

Uzupełnienie diety mieszankami zbożowymi jest ważne, aby zapewnić dodatkowe kalorie i białko, szczególnie w okresie laktacji. Mieszanki zbożowe mogą zawierać domieszkę minerałów i witamin. Karmienie ziarna powinno być ograniczone, ponieważ wysokokaloryczna dieta z niskim spożyciem błonnika może prowadzić do problemów zdrowotnych blizn (takich jak niestrawność, kwasica) i niższej zawartości tłuszczu mlecznego. Wysokokaloryczne odżywianie jest ważne dla wysokiej wydajności mleka, podczas gdy białko i błonnik wpływają na jakość mleka.

Pasza zwykle nie zawiera wystarczającej ilości minerałów i wymagane są dodatki. Aby to zrobić, użyj mineralnych mieszanin soli z wapniem, fosforem i pierwiastkami śladowymi. Rośliny strączkowe (np. Lucerna, koniczyna) zawierają wystarczającą ilość wapnia, a do nich dodaje się tylko fosfor.

Jeśli pastwisko jest głównym źródłem pożywienia, suplementy witaminowe nie są krytyczne. W przypadku używania tylko siana lub kiszonki wymagany będzie dodatkowy suplement witamin (A, D i E).

Wybierając dawki pokarmu, należy pamiętać, że żywienie musi odpowiadać potrzebom zwierzęcia przez określony czas (ciąża, szczyt laktacji, przygotowanie do hodowli).

Ważne! Mleko kozie ma wiele zalet, dzięki czemu jest bardzo cennym produktem spożywczym. Jego struktura i skład umożliwiają stosowanie go jako zamiennika mleka krowiego w żywności dla niemowląt, osób uczulonych na laktozę, a także osób rekonwalescencyjnych i starszych. Ser i jogurt są wytwarzane z mleka koziego.

Prawidłowe dojenie

Laktacja kozy mlecznej trwa do 300 dni, podczas których zwierzę produkuje od 60 do 3000 kg mleka. Wielkość produkcji zależy przede wszystkim od rasy i poziomu żywienia.

Kozy dojone są ręcznie lub przy użyciu dojarek. Dój trwa średnio 6–7 minut, a wydajność jednego mleka wynosi około 2 litry. Dojenie za pomocą dojarek zajmuje około 3-4 minut.

Aby kozy dobrze się doić, ważne jest, aby zapewnić komfort zwierząt i zminimalizować stres podczas dojenia. Najlepszym rozwiązaniem jest zbudowanie stanowiska do dojenia, które utrzyma kozę w tej samej pozycji.

Taca z żywnością jest zainstalowana przed straganem, z którego koza (podczas dojenia) może jeść. Dlatego zwierzę podczas dojenia jest zajęte jedzeniem i nie zwraca uwagi na czynności człowieka. Jednocześnie właściciel może całkowicie kontrolować spożycie paszy przez zwierzęta. Wraz z jedzeniem kozy mogą otrzymywać leki, minerały lub witaminy.

Zazwyczaj dorosłe kozy doje się co najmniej dwa razy dziennie, dozując znacznie więcej mleka rano niż wieczorem. W takim przypadku należy pamiętać o zależności ilości mleka nie tylko od pory dnia, ale także od pory roku. Wiosną i czerwcem koza daje rano więcej mleka (30–40%) w porównaniu do doju wieczornego, a od drugiej połowy lata do września różnica w wydajności mlecznej staje się bardzo znacząca (60–75%).

Ważne! Kozie mięso zawiera więcej protein i soli mineralnych niż owce lub wołowina, a także ma mniej tłuszczu śródmięśniowego.

Dlaczego po baranowaniu nie ma mleka?

Czasami zdarza się, że po urodzeniu dzieci mleko kozi całkowicie zniknęło lub mleko było niewystarczające. Wcześniej czy później każdy hodowca może zmierzyć się z tym problemem.

Możliwe powody:

  • po jagnięciu wymiona były słabo lub nieprawidłowo dojone;
  • rozwój zapalenia sutka po porodzie;
  • samica nie była na wodzy przed baranowaniem;
  • brak soczystych pasz (buraki, dynie, surowe ziemniaki);
  • złe odżywianie;
  • kozy mają komplikacje poporodowe.

    Zdarza się, że dzieci odmawiają mleka matki, ponieważ nabiera gorzkiego smaku. Gorycz w mleku można wytłumaczyć tym, że koza zjada klony lub piołun, które wpływają na smak produktu.

    Zawsze istnieje dobry powód spadku wydajności mlecznej kóz mlecznych. Może to być choroba wymienia, niewystarczające lub niewłaściwe żywienie, nieprzestrzeganie zasad trzymania zwierząt. Po ustaleniu przyczyny spadku laktacji możesz zdecydować, co zrobić, aby poprawić sytuację.