Najlepsze rasy kóz mlecznych: metody pielęgnacji i utrzymania

Dziś hodowla kóz na działkach domowych jest nie mniej popularna niż wcześniej. Wraz z pojawieniem się nowych nowoczesnych ras hodowanych do określonych celów - pozyskiwania mleka, mięsa, wełny i biorąc pod uwagę niewielki rozmiar zwierzęcia, nawet początkujący hodowcy kóz, podlegający prostym zasadom utrzymania, otrzymają mnóstwo zdrowego, hipoalergicznego mleka koziego. W artykule podano nazwy ras kóz, które stały się najlepszymi „producentami” mleka, a także wskazówki, jak trzymać te zwierzęta i jaką opiekę zapewnić.

Najlepsze kozy udojowe

Wśród ras „mlecznych” są uważane za najlepsze:

  1. Zaanenskaya . Jest uważany za najbardziej „mleko” wśród ras mlecznych. Duże osobniki osiągają wagę 90 kg. Laktacja trwa 11 miesięcy w roku. Średnia liczba wynosi 1000 litrów mleka rocznie. Przy racjonalnej zawartości zwierzęcia wydajność mleka porównuje się z mlekiem krowim - około 3 ton mleka rocznie. Mleko zawiera od 3,7% do 4,5% tłuszczu. Rasa jest dobrze zaaklimatyzowana, ale nie toleruje ciepła. Oczekiwana długość życia wynosi 8 lat. Rasa Saanen jest krzyżowana z innymi rasami w celu zwiększenia wydajności mlecznej.

  2. Toggenburg . Wyhodowane w Szwajcarii. Trochę mniejsze niż Saanen, dorosłe kobiety ważą około 55 kg. W okresie laktacji otrzymują około 100 litrów mleka (3–8% tłuszczu).

  3. Gorky Dairy . Osoby o silnej budowie ciała, średniej wielkości. Masa samicy wynosi około 45 kg, samiec - 60 kg. Wskaźniki wydajności mleka (zawartość tłuszczu 5,5%) wynoszą od 500 do 1000 litrów. Rasa jest wielorakie, jedno jagnię może urodzić do 5 dzieci. Doceniany zarówno jako mięso, jak i za jakość skór. Okres zatrzymania wynosi 10 lat.

  4. Rosyjski biały . Wyhodowane w Rosji. Aktywnie hodowany w krajach poradzieckich. Wysoka produkcja mleka, około 600 litrów rocznie, zawartość tłuszczu mlecznego 5%. Urodzili 2-3 dzieci. Rasa jest również doceniana za skórę. Zawierają około 10 lat.

  5. Megrelian . Masywny, około 70 cm w kłębie, waga - 45 kg, ciało mocne, długie. Mają małe rogi. Wysoka płodność, mleko (5% tłuszczu) daje z racjonalną starannością do 800 litrów rocznie, który jest surowcem do serów, twarogu. Rasa odporna na choroby, jeśli to konieczne, jest zadowolona z pastwiska. Wada nie nadaje się do hodowli w zimnym klimacie.

  6. Alpejski Duże, wielokrotne (do 4 dzieci w owcach), bardzo mleczne (do 1300 litrów mleka rocznie), łatwe w utrzymaniu. Zwierzęta mają elastyczny charakter, dlatego polecane są do hodowli początkujących hodowców kóz. Przedstawiciele tej rasy mogą wspinać się na drzewa, aby jeść liście.

  7. Nubijski Duże (55–70 kg), wysokie w kłębie, nogi cienkie i długie. Sierść jest gładka w dotyku, krótka. Rasa wyróżnia się wysoką wydajnością mleka (8% tłuszczu) - 900 litrów rocznie. Rasa jest również hodowana na mięso.

  8. Kamerun Popularny wśród rolników. Różni się w miniaturze, kobiety ważą do 15 kg, mężczyźni - do 25 kg. Mleko jest tłuste, bezwonne i idealnie przechowywane w lodówce przez okres do dwóch tygodni. Jedna osoba otrzymuje średnio 1,5 litra mleka dziennie. Rasa doskonale dostosowuje się zarówno do ciepła, jak i zimna. Ma długą żywotność.

  9. Motley niemiecki . Duża (samice do 70 cm w kłębie, samce do 90 cm), rasa bardzo produktywna. Daje około 1100 litrów mleka 4% tłuszczu rocznie. Zwierzę o spokojnym, zrównoważonym usposobieniu.

  10. La Mancha . Bardzo duża rasa, masa kozy osiąga 65 kg, koza - do środka. Wielokrotne, rodzą 4 dzieci w owcach. Wysoka wydajność - daje 8 litrów mleka dziennie. Żyją około 15 lat, zachowując wydajność. Niewymagająca opieki.

Które rasy mają bezwonne mleko?

Ważnym kryterium jakości mleka jest obecność lub brak zapachu.

Rasy, których mleko nie ma wyraźnego aromatu:

  • Saanen;
  • Toggenburg;
  • Nubijski
  • Rosyjski biały;
  • alpejskie mleko alpejskie;
  • Karzeł kameruński;
  • margiel
Czy wiesz Kozy są pionierami drzewek kawowych. Dzięki tym zwierzętom ludzie wprowadzili ten orzeźwiający napój do swojej diety.

Funkcje zewnętrzne

Zanim zdobędziesz zwierzę, musisz je dokładnie zbadać. Najważniejszą rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę przy zakupie kozy mlecznej, jest stan wymion: musi być elastyczny, obszerny, o gładkiej cienkiej skórze i wyraźnie wystających żyłach mlecznych.

Wygląd zwierzęcia nie powinien być zaniedbywany. Sierść powinna świecić, szkielet powinien być mocny, nogi powinny być proste, nieco rozstawione. Warto zwrócić uwagę na stan kopyt. Jeśli to możliwe, przestudiuj rodowód.

Inne oznaki bycia rasą mleczną:

  1. Grzbiet jest szeroki, prosty, równoległy do ​​podłoża.
  2. Skrzynia jest głęboka.
  3. Brzuch jest zaokrąglony.
  4. Tylne nogi są szersze niż przód z powodu wymienia.
  5. Wymiona mają kształt elastyczny, wydłużony lub kulisty. Nie powinno się zwisać.
  6. Po dojeniu kozy wymiona zmniejszają się i zmieniają kształt, pojawiają się fałdy. Jeśli tak się nie stanie, wymiona są uważane za tłuste i będzie mało mleka.
  7. Sutki powinny rozchodzić się na boki, wymiona nie powinny zwisać (nie powinny zwisać podczas chodzenia);
  8. Żyły na wymieniu powinny się wyróżniać, być gęste, a im są grubsze, tym wyższa jest wydajność mleka.

    Eksperci w dziedzinie hodowli kóz twierdzą, że stan i liczba zębów „pokażą” wszystko o wieku zwierzęcia, a obecność lub brak brody, rogów, wyglądu kopyt nie powinny być brane pod uwagę przy określaniu wieku.

    Ważne! Przed dojeniem należy zgolić włosie z sutków. Po pierwsze, mikroby mogą się na nich gromadzić, a po drugie, podczas dojenia możesz zranić zwierzę, pociągając za włosy.

    Funkcje hodowlane

    Aby uzyskać mleko wysokiej jakości, konieczne jest racjonalne i odpowiedzialne podejście do procesu utrzymania domu i zasad opieki nad kozami.

    Racja żywieniowa

    Zdrowie i produktywność zwierząt zależy od tego, jak dobrze liczona jest porcja zwierząt z uwzględnieniem pory roku.

    W lecie

    Lato to dobry czas na karmienie kóz. Główny pokarm składa się z bujnej roślinności, którą zwierzęta otrzymują podczas wypasu. Kozy pasą się na smyczy, ale w celu pełnego trawienia zwierzęta potrzebują ruchu. W związku z tym priorytetem powinno być swobodne trzymanie ras mlecznych.

    Dieta składa się z następujących proporcji: 2/3 dziennego spożycia pokarmu powinno stanowić soczysta karma, 1/3 diety - sól i skoncentrowana karma.

    Zimą

    W sezonie zimowym ważny jest reżim godzinowego karmienia. Rano dieta składa się z warzyw, siana, dawki paszy. W codziennej diecie konieczne jest wprowadzanie do diety mioteł, siana, warzyw, a wieczorem - soczysta surowa pasza (warzywa, kiszonka, blaty), mieszanka paszowa, siano.

    Warunki przechowywania

    Następnie zastanawiamy się, jakie warunki muszą stworzyć kozy.

    Wymagania dotyczące pokoju

    Powinien być przestronny, z dobrą wentylacją, odpowiednio oświetlony, temperatura powietrza w zimie nie powinna spaść poniżej + 4 ° C, a latem - + 18 ° C.

    Podłoga musi pozostać sucha, aby układać słomę lub układać warstwę torfu. Ściółka jest regularnie zmieniana. Ponieważ tylko dzieci śpią na ściółce, konieczne jest wyposażenie szopy w podłogi, których poziom jest nieco wyższy niż podłoga, ponieważ kozy śpią na podwyższonych powierzchniach.

    Aby zwierzę nie odczuwało stresu z powodu stłoczenia, jeden m² powinien mieć 4 m² wolnej powierzchni.

    Pomieszczenie powinno być wyposażone w wygodne, łatwe do mycia karmniki dla liczby zawartych w nim kóz.

    Dorosłe zwierzę musi pić co najmniej 5 litrów wody dziennie, więc pomieszczenia, w których trzymane są zwierzęta, są wyposażone w miski do picia, które są regularnie czyszczone z brudu.

    Funkcje wypasu

    Aby uzyskać wysokiej jakości bogate zbiory mleka, kozy muszą jeść soczyste zioła i latem spożywać wystarczającą ilość wody. Dlatego preferowanym obszarem do wypasu zwierząt w sezonie letnim jest łąka lub las. Kozy wolą świerkowe gałęzie świerkowe, kora drzewa, bzu czarnego, zioła łąkowe. Dzięki takiemu odżywianiu organizm otrzymuje zapasy niezbędnych witamin, mikro i makroelementów.

    Ważne! Przy swobodnym wypasie ważne jest, aby zwierzęta nie piły wody ze zbiorników wodnych ze stojącą wodą (staw, rów rekultywacyjny). Istnieje wysokie ryzyko zarażenia się pasożytniczymi chorobami, które są trudne do leczenia i mogą powodować śmierć.

    Jak często pić?

    Jak wspomniano powyżej, kozy potrzebują wystarczającego zaopatrzenia w wodę, dlatego należy zadbać o to, aby były one dostępne dla czystego źródła wody podczas letniego wypasu, a zimą woda w poidełkach powinna mieć temperaturę pokojową, ponieważ gdy ciało jest odwodnione, zwierzęta liżą śnieg lub topią wodę, co prowadzi do naruszenia regulacji cieplnej ciała. A to z kolei może powodować choroby o różnej etiologii.

    Ile żyć?

    Oczekiwana długość życia kóz zależy od rasy, warunków przetrzymywania, diety, warunków klimatycznych pobytu. W przypadku ras mlecznych okres ten wynosi 8–10 lat. Przy odpowiedniej pielęgnacji i żywieniu zwierzęta dają mleko i rodzą potomstwo w wieku 12-15 lat.

    Jak doić?

    Po baraninie koza zaczyna doić, aby na bieżąco uzyskiwać mleko do celów spożywczych.

    W takim przypadku musisz przestrzegać zasad:

    • produkuj dojenie w spokojnym otoczeniu, ustaw karmnik z jedzeniem i piciem przed kozą, aby zwierzę nie ujawniało niepotrzebnego niepokoju;
    • przed dojeniem obetnij włosy na wymieniu;
    • umyć wymię ciepłą wodą, osuszyć ręcznikiem kąpielowym;
    • dla większego „powrotu” mleka masuj wymiona przez kilka minut;
    • spuścić kilka pierwszych strumieni mleka, ponieważ mogą one zawierać bakterie chorobotwórcze;
    • aby zapobiec rozwojowi zapalenia sutka, kozę należy całkowicie wydać, unikając stagnacji mleka;
    • nie można ostro pociągnąć za sutki, ścisnąć wymię - działania te mogą zmniejszyć wydajność mleka i prowadzić do niepożądanych konsekwencji dla zdrowia zwierzęcia.

    Czy wiesz Udowodniono, że kozie mleko usuwa radionuklidy z organizmu.

    Funkcje dorastających dzieci

    Po ocieleniu kozy rasy mlecznej młody wzrost oddziela się od matki i hoduje osobno. Wyjątkiem jest niska produktywność zwierzęcia.

    1. 2 godziny po porodzie dzieci karmione są świeżo przefiltrowaną, napiętą siarą. Wzmacnia układ odpornościowy, kładąc podwaliny pod dobre zdrowie przez wiele lat.
    2. W pierwszym miesiącu życia dzieci są karmione co 5 godzin. Latem pierwsze karmienie odbywa się - po 5 godzinach, ostatnie - po 20 godzinach. Odpowiednio w miesiącach zimowych - o 6 rano i 21 godzin.
    3. Od połowy miesiąca do diety kóz wprowadza się świeżo przygotowane, napięte kasze owsiane, drobno posiekane rośliny okopowe, mieszankę paszową i siano. Ważne jest, aby wprowadzić do diety sól kuchenną - do 6 g dziennie.
    4. W wieku jednego miesiąca młode zwierzęta wypuszczane są na pastwisko. W zimową pogodę, przy niezbyt niskich temperaturach, dzieci „chodzą” na świeżym powietrzu do 5 godzin.
    5. Kiedy dzieci osiągną wiek 8–9 miesięcy, w ich codziennej diecie powinno być obecnych około 1 kg soczystej paszy, 300 g mieszanki paszowej i około półtora kilograma siana.

    Wskazówki dla początkujących

    Zalecenia dla początkujących hodowców kóz:

    1. Hodowla kóz powinna rozpoczynać się od zakupu nie dorosłych zwierząt, ale dzieci. Dorosłe zwierzę jest przywiązane do krewnych i właścicieli, dlatego w innym środowisku może zacząć tęsknić, co bezpośrednio wpłynie na wydajność mleka i ogólny stan zdrowia.
    2. Kozy są zwierzętami kochającymi wolność, dlatego w przypadku braku stada zwierzęta należy wypasać co najmniej dwa razy dziennie. Wpłynie to pozytywnie na wydajność mleka.
    3. Dieta zwierząt powinna być zróżnicowana, szczególnie zimą. Pasza powinna składać się z gałęzi, siana, roślin okopowych.
    4. Trzymaj kozy w czystym, dobrze ogrzanym i oświetlonym padoku.
    5. W trosce, a zwłaszcza podczas dojenia kóz, należy okazać cierpliwość i sympatię. Ma to relaksujący wpływ na zwierzę, a ilość mleka wzrasta.

    Dowiedz się również, co zrobić, jeśli koza przestaje dawać mleko.

    Przy właściwym wyborze rasy zwierzęcia, biorąc pod uwagę dane fizyczne osobnika i jego przodków, a następnie odpowiednią opiekę i konserwację, zawsze będzie na stole nie tylko najcenniejsze w składzie mleko kozie, ale także sery, twarożek, napoje z kwaśnego mleka. A te produkty są niezbędne w żywieniu dzieci i medycyny.