Jak wyhodować tłuszcz adenium w domu

Tłuszcz Adenium jest również nazywany Imperial Lily lub Desert Rose. Ten wspaniały kwiat jednocześnie kusi swoim urzekającym pięknem i odpycha trujące. Nie można go uprawiać w domu, w którym są małe dzieci i zwierzęta domowe, a opieka nad nim wymaga specjalnej opieki. Dowiedz się więcej o cechach uprawy egzotycznych sukulentów w pokoju i na ulicy z poniższego artykułu.

Pochodzenie kwiatu

Jaskrawo kwitnące adenium są znane tubylcom o tropikalnych i subtropikalnych szerokościach geograficznych. Krzewy drobnolistne lub drzewa niewymiarowe z grubymi pniami i gęstymi kwiatostanami często występują na ziemiach od granic Senegalu do Kenii, Sudanu i Arabii. Terytorium to jest uważane za pierwotną ojczyznę rośliny.

W czasach starożytnych, gdy w miejscu afrykańskich i arabskich pustyń szalały zarośla leśne, ci nisko postawieni przedstawiciele rodziny Kutrovów kwitnili obficie na słonecznych trawnikach. W wyniku globalnego ocieplenia klimat radykalnie się zmienił, a dawne zarośla tropikalne zamieniły się w pustynie.

Miejscowa ludność bez wody nie mogła przystosować się do nowych warunków i migrowała na inne ziemie. Zmarło wiele egzotycznej roślinności, ale adenium pozostało. W trakcie adaptacji wyhodowali grube pnie, które w warunkach suszy wiły się w dziwne kształty. Dzięki gromadzonej tam wilgoci roślina zachowała blask kwitnienia. Dlatego nazywano go różą pustyni.

W uprawie kwiatów kultura pojawiła się stosunkowo niedawno, ale natychmiast zdobyła uznanie wśród fanów egzotycznych roślin. Dziś wybór sukulentów został uzupełniony o nowe odmiany z podwójnymi i półpełnymi kwiatami, plamkami i ramką na płatkach, a także różnorodność kolorów kwiatostanów (żółty, jasny czerwony, kremowy, pstrokaty dodano do tradycyjnych biało-różowych gatunków).

Czy wiesz Współcześni często używają soczystych rozet jako żywych ozdób, sadząc te bezpretensjonalne rośliny w miniaturowych rowkach w wisiorkach, kolczykach i bransoletkach.

Opis rośliny doniczkowej

Adenium jednoczy rodzaj niewymiarowych krzewów i drzew z rodziny Kutrov, charakteryzujących się bardzo pogrubionymi pniami i zwiększonym rozgałęzieniem. W rodzaju adenium biolodzy wyróżniają 5 gatunków, wśród których gruba (lub gruba) odmiana jest szczególnie popularna w uprawie kwiatów w pomieszczeniach. Roślina charakteryzuje się dobrze rozwiniętym kłączem, gęstym mięsistym pniem ze zdolnością do gromadzenia wilgoci oraz rozłożystymi gałęziami z lancetowatymi błyszczącymi liśćmi o spiczastym lub tępym kształcie.

Tylko dojrzałe okazy kwitną przez ponad półtora roku. Jasne pąki w kształcie lejka z należytą starannością pojawiają się w okresie od wiosny do jesieni i cieszą oko, w zależności od odmiany, od 2 do 12 miesięcy. W ogrodzie i mieszkaniu spektakularnie wygląda doniczka z grubym pniem do 70 cm wysokości i gęsto kwitnącą jasną koroną. Średnio otwarte kwiaty osiągają średnio 7 cm Kwiatostany bez aromatu. Adenium, dostosowując się do warunków pustynnych, nie wymaga opieki, dobrze przetrwa w doniczkach i szybko rośnie.

Główną wadą egzotycznych sukulentów jest trujący sok, który uwalnia się podczas plasterków i mechaniczne uszkodzenie części nadziemnych. Po dostaniu się do ludzkiego ciała trucizna powoduje poważne zatrucie, dlatego wszystkie prace związane z uprawą adenium muszą być wykonywane w gumowych rękawiczkach, a następnie dokładnie umyj ręce mydłem.

Opieka i warunki uprawy

Wszystkie adenium są klasyfikowane jako rośliny kwitnące. Ale aby osiągnąć pomyślne kwitnienie, należy zapewnić optymalne warunki i przestrzegać podstawowych zasad agrotechnicznych.

Wybór doniczki

Charakterystyczną cechą otyłego adenium w porównaniu z innymi sukulentami jest jego tendencja do intensywnego budowania silnego systemu korzeniowego. Podziemna część tego kwiatu rozwija się znacznie szybciej niż nadziemna. Dlatego średnica pojemnika do lądowania powinna odpowiadać rozmiarowi kłącza.

Czy wiesz W ojczyźnie adenium ich sok był wykorzystywany do produkcji trujących strzał i kopalni. Te tradycje są nadal aktualne dla niektórych afrykańskich plemion żyjących z dala od cywilizacji.

Eksperci doradzają, preferując szerokie czołgi. Muszą być wybrane, warunkowo trzykrotnie zwiększając średnicę części pnia. Nie sadzić jednak małej sadzonki w zbyt dużej doniczce. Jeśli to konieczne, roślina jest przesadzana. W przeciwnym razie rozwój zgnilizny korzeni jest nieunikniony.

Z najszerszego asortymentu doniczek do uprawy róż pustynnych bardziej odpowiednie są produkty ceramiczne i gliniane, chociaż dopuszczalne są opcje z tworzywa sztucznego, szkła i metalu. Wybór zależy od preferencji hodowcy.

Ale jednocześnie należy wziąć pod uwagę następujące niuanse:

  1. Ceramiczne i gliniane nieszkliwione pojemniki sprzyjają napowietrzaniu korzeni, a dzięki szerokim porom umożliwiają odparowanie nadmiaru wilgoci. Ponadto uwodniona woda w takich pojemnikach jest doskonałym regulatorem temperatury. Oznacza to, że roślina jest ciepła zimą, a latem chłodna. Takie produkty są stabilne, dlatego idealnie nadają się do uprawy krzewów i drzew. Wadami ceramiki i ceramiki do kwiatów są obfite złoża soli, które wystają na jej powierzchnię, a także kruchość materiału. Jeśli przerośnięte adenium nie zostanie przesadzone w odpowiednim czasie, jego silne korzenie po prostu zniszczą naczynie.
  2. Plastikowe doniczki są łatwe do przenoszenia, co jest ważne dla ogólnych sukulentów. Niektóre z ich odmian są wyposażone w automatyczny system nawadniania. Jest to rodzaj doniczki z głęboką donicą cache, w której wykonano otwór do nawadniania, a także wskaźnik wilgotności podłoża. Ta konstrukcja pozwala zminimalizować podlewanie nawet kilka razy w roku. Wygoda, dostępność, różnorodność kształtów i kolorów produktów z tworzyw sztucznych - ich główne „zalety”. Wśród „minusów” jest sztuczność materiału, która zapobiega przenikaniu tlenu do podłoża. Ponadto przy podmoknięciu takie zbiorniki często tracą stabilność.
  3. Szklane naczynia są delikatne i traumatyczne, ale atrakcyjne ze względu na ich efekt dekoracyjny. Nie przepuszczają powietrza i wilgoci. Ale dla mało wymagających małych sukulentów, które nie wymagają częstego podlewania, mogą być odpowiednie. Dojrzałe rośliny nie powinny być przesadzane na takie produkty.
  4. Wyroby z kamienia wyglądają bardzo imponująco w wysokich, przestronnych pokojach z panoramicznymi oknami i dużymi ogrodami. Ale są one niepraktyczne ze względu na ich surowość, a także wysokie koszty. W takich naczyniach korzenie są słabo zasilane tlenem, a latem cierpią z powodu przegrzania.
  5. Metalowe pojemniki są niekorzystne ze względu na to, że w zależności od warunków pogodowych szybko się nagrzewają i ochładzają. Ponadto po kontakcie z wodą materiał po pewnym czasie uszkadza korozję.

Ważne! Aby odróżnić doniczkę wykonaną z naturalnej gliny lub ceramiki od podróbki gipsowej, dotknij ją. Przy lekkim stukaniu pojemnik na gips będzie wydawał tępy dźwięk, a gliniany odpowiednik będzie wyraźny i wyraźny. Należy pamiętać, że kształt korzeni i odpowiednio korony adenium będzie bezpośrednio zależeć od głębokości pojemnika do lądowania. W małych kulistych pojemnikach roślina będzie rosła szybciej, ale wilgoć zacznie odparowywać szybciej niż w głębokich naczyniach. W doniczkach w kształcie talerza powstaje kłącze rozprzestrzeniające się i szeroki przysadzisty pień, aw głębokich, wręcz przeciwnie, jest cienki i wysoki.

W ciasnych warunkach sukulenty wstrzymują wzrost. Ale w przypadku uprawy w pomieszczeniach jest to korzystne, ponieważ doniczka zostanie umieszczona na parapecie za 10 lat.

Gleba i nawóz

Pomimo możliwości przystosowania się do pustynnych warunków dzikiego adenium, odmiany wewnętrzne są wrażliwe na niewłaściwą glebę. Dla pełnego wzrostu i obfitego kwitnienia roślina potrzebuje zdezynfekowanej, pożywnej, zrównoważonej mieszanki o neutralnej kwasowości, a także dobrej przepuszczalności wilgoci i powietrza.

Wielu hodowców kwiatów wykorzystuje zakupione podłoża do sukulentów jako podstawę do sadzenia adenium (ale należy je rozcieńczyć wystarczającą ilością proszku do pieczenia). Wybierając je, należy dokładnie przestudiować skład i zwrócić uwagę na poziom pH. Środowisko kwasowe (gdy pH jest niższe niż 5,8) i alkaliczne (pH powyżej 7) są kategorycznie nieodpowiednie.

Lilia Impala dobrze zakorzenia się w ziemi, na którą składają się:

  • substrat do kaktusów lub torfu (50%);
  • perlit lub gleba ogrodowa (25%);
  • wermikulit (15%);
  • piasek rzeczny (10%).

Ważne! Używając ziemi liściastej do sadzenia adenium, lepiej jest wpisać ją pod lipami lub brzozami.

Najlepszy opatrunek dla adenium jest istotny tylko wtedy, gdy są one na etapie aktywnego rozwoju. Ich składniki i częstotliwość zależą od wartości odżywczej podłoża i wieku kwiatu, ponieważ intensywny wzrost obserwuje się tylko do 1 roku. W okresie stagnacji, a także chorób, ataków szkodników i rażących naruszeń agrotechnicznych zasad uprawy, nawożenie nie jest zalecane.

Regularne nawożenie jest właściwe, gdy:

  • gleba składa się w połowie ze składników odwadniających;
  • wśród jego składników nie ma (lub niewiele) substancji zawierających azot;
  • warunki wzrostu (temperatura, oświetlenie, wilgotność) nie w pełni spełniają wymagania kwiatu.

Nadaje się do ubierania:

  • roztwór z naparu z obornika kurzego (lub gołębia);
  • kompleksy mineralne na bazie azotu, fosforu i potasu w stosunku 9: 3: 6.

Młode sadzonki potrzebują więcej składników azotowych, podczas gdy bardziej dojrzałe minimalizują ich ilość.

Wskazane jest zaplanowanie aplikacji nawozu zgodnie z poniższym schematem:

  • zdrowe doniczki - 1 raz w miesiącu;
  • w doskonałych warunkach zatrzymania od optymalnego - 1 raz na 2 miesiące.

Przed każdym nawozem sukulenty wymagają obfitego wstępnego podlewania (na godzinę przed nawożeniem).

Temperatura i wilgotność

Kwiat rozwija się prawidłowo ze stabilnym ciepłem. Jest to ważne, ponieważ wahania temperatury wpływają na rozwój rośliny. Latem optymalny reżim temperaturowy powinien odpowiadać + 20 ... + 35 ° С, a zimą - w granicach + 16 ... + 12 ° С.

Jeśli wyhodujesz doniczkę w temperaturach powyżej + 38 ° C lub poniżej + 10 ° C, jej wzrost zatrzyma się i rozpocznie się długi okres stagnacji. W fazie spoczynku dopuszczalne jest krótkotrwałe obniżenie kolumny termometru do + 5 ° C, pod warunkiem, że kwiat będzie uprawiany w trybie suchym (niska wilgotność powietrza i gleby).

Ważne! Dzięki samodzielnemu przygotowaniu odżywczego podłoża do przesadzania tłuszczowego adenu należy dezynfekować piasek rzeczny i glebę ogrodową. Można to zrobić przez kalcynację, oparzenie wrzącą wodą lub podlewanie słabym roztworem nadmanganianu potasu. Sadzonki do jednego roku zaleca się uprawiać przy wysokiej wilgotności powietrza (do 90%), ponieważ w tym okresie aktywnie się rozwijają. W przyszłości wskaźnik ten, z wyjątkiem okresowych faz uśpienia, nie powinien być niższy niż 70%, w przeciwnym razie jakość kwitnienia spadnie.

Aby właściwie regulować temperaturę i wilgotność, eksperci zalecają podniesienie poziomu wilgoci wraz ze wzrostem temperatury.

Oświetlenie

Bezpośrednie światło słoneczne w ciągu dnia jest po prostu konieczne dla roślin pochodzących z pustyń afrykańskich i arabskich. Do szybkiego kwitnienia lilii cesarskiej potrzebujesz jasnego oświetlenia przez 12 godzin.

W tym celu wielu hodowcom kwiatów zaleca się stosowanie następujących urządzeń elektrycznych:

  • lampy fluorescencyjne (fluorescencyjne);
  • fitolampy (np. FLUORA OSRAM);
  • lampy uniwersalne (na przykład BIOLUX OSRAM);
  • Niebieskie i czerwone diody LED (na przykład dioda PHILIPS GREENPOWER);
  • lampy sodowe dla przemysłu rolnego (na przykład AGRO PHILIPS lub PLANTASTAR OSRAM).
Minimalny okres ich pracy powinien wynosić co najmniej 5 godzin. Jeśli łodygi rośliny pochyliły się w kierunku źródła światła i zaczęły się rozciągać, doniczkę należy obrócić o 180 stopni.

Czy wiesz Według bioenergetyki, adenium przynosi nieszczęście i nieszczęście w domu.

Przycinanie i kształtowanie korony

Naturalne rozgałęzienie u otyłych gatunków adenium rozpoczyna się po 4–5 latach wzrostu. Aby przyspieszyć ten proces, wielu hodowców kwiatów ściska górną część centralnego pnia. Jednak w przypadku młodych doniczek ta procedura nie ma sensu, ponieważ szczypanie powoduje, że najbliższa nerka budzi się w pobliżu cięcia, a wzrost jednego pnia trwa nadal.

W bardziej dojrzałych okazach (po 3 latach) takie manipulacje podczas aktywnego okresu wegetacji stymulują rozwój dolnych 2-3 nerek. Zdarzają się przypadki, gdy w wyniku przycinania aktywowanych jest wiele wcześniej śpiworów, z których z czasem wyrastają nienaturalnie cienkie i delikatne pędy. W takich sytuacjach większość pędów musi zostać wyeliminowana.

Aby uformowanie buszu przyniosło oczekiwane rezultaty, kieruj się następującymi zasadami:

  1. Optymalny okres przycinania to marzec - lipiec. Jego znaczenie opiera się na braku kwitnienia i chaotycznym rozgałęzieniu krzewu.
  2. Każdego roku wymagane jest przycinanie przeciwstarzeniowe, którego istotą jest wyeliminowanie starych gałęzi bez liści.
  3. Przy każdym przeszczepie zaleca się znaczne skrócenie pędów korzeniowych, ponieważ gatunek ten jest podatny na intensywny wzrost korzeni wtórnych. Cięcie powinno znajdować się na granicy połączenia z ogonem.
  4. Aby szczepione gałęzie zakwitły, należy je odciąć, pozostawiając około 3 cm długości. Również na szczepionych adenium zaleca się usunięcie dodatkowych pędów, które pojawiają się na zrazie, w przeciwnym razie przestanie rosnąć.
  5. Przed każdym przycinaniem roślinę myje się ciepłą wodą. I usuwanie nadmiaru roślinności odbywa się w temperaturze + 22 ... + 24 ° C.
  6. Sok, który jest uwalniany w dużych ilościach z każdego plasterka, nie jest niczym pokryty. Wyciek zatrzymuje się naturalnie w ciągu kilku dni po przycięciu. Kontakt z oczami i błonami śluzowymi jest niedozwolony.
  7. Podczas usuwania części krzaka dotkniętych chorobami sekcje sekcji należy zdezynfekować słabym roztworem nadmanganianu potasu. Te same manipulacje przeprowadzane są przed każdym dotknięciem narzędzia tnącego do zdrowych części rośliny.
Ważne! Aby utrzymać wymagany poziom wilgotności w pomieszczeniu, w którym uprawia się aden, zaleca się okresowe spryskiwanie wodą butelki z rozpylaczem. Również opryskiwanie kwiatu nie będzie zbędne.

Przeszczep

Coroczne przeszczepianie adenium do innej dużej doniczki gwarantuje skuteczne tworzenie szypułek.

Tę procedurę należy wykonać, biorąc pod uwagę poniższe sygnały:

  • gdy kłącze kwiatu znacznie urosło i przekroczyło wielkość starej doniczki (przypadki jego deformacji lub uszkodzenia nie są wykluczone);
  • roślina spowolniła wzrost, zaczęła słabo kwitnąć, a pąki zostały zmiażdżone;
  • były oznaki zasolenia substratu (wskazuje na to białawe wyładowanie z gleby);
  • z poważnym uszkodzeniem systemu korzeniowego, a także chorobami zagrażającymi śmierci;
  • gdy doniczka długo się nie zmieniała.

Adenium, podobnie jak inne rośliny domowe, można przesadzić, całkowicie zastępując doniczkowe podłoże i zdolność sadzenia, lub ponownie załadować, umieszczając starą glinianą bryłę w nowej doniczce. W pierwszej opcji pędy korzeni są poważnie uszkodzone, co wpływa na dalszy rozwój kultury. Jest to jednak niezbędne dla młodych roślin. Druga metoda jest bardziej odpowiednia dla dojrzałych doniczek.

Obie procedury najlepiej zaplanować na wiosnę, przed aktywnym etapem sezonu wegetacyjnego. Są one szczególnie istotne w pierwszych 6 latach wzrostu, w przyszłości roślina może być przesadzana co 4-6 lat.

Prawidłowe przeszczepienie należy przeprowadzić zgodnie z poniższym algorytmem:

  • ekstrakcja zwilżonej rośliny ze starego pojemnika;
  • staranne czyszczenie systemu korzeniowego ze starego podłoża (na tym etapie może być konieczne przepłukanie procesów korzeniowych pod bieżącą wodą);
  • radykalne przycinanie kłączy i tworzenie ogona;
  • suszenie naciętych miejsc, w tym leczenie dużych ran preparatami grzybobójczymi (Skor, Maxim, Fundazol);
  • wybór nowej doniczki o dużej średnicy, jej dezynfekcja, dalsze wypełnienie przygotowanym podłożem odżywczym i bezpośrednie ukorzenienie kwiatu.
Początkujący ogrodnicy często mają trudności z wyborem odpowiedniej wielkości sadzenia. Aby uniknąć niepożądanych konsekwencji, eksperci doradzają, biorąc pod uwagę zalecane odległości od ogona do ścian doniczkowych, a także wiek rośliny. U dorosłych adenium (powyżej 6 lat) odpowiada 7-8 cm, u nastolatków (od 3 do 6 lat) - 3-4 cm, a u sadzonek (które nie ukończyły jeszcze 3 lat) - 2-3 cm.

Czy wiesz Adenium potrzebuje dobrego drenażu. Do tego odpowiednie są polistyren, łamana cegła, ekspandowana glina. Węgiel drzewny jest zalecany tylko do sadzonek, ale w żadnym przypadku do dorosłych i uprawianych roślin. Zimne kamyki jako podstawa do drenażu są niedopuszczalne.

Metody hodowlane

Propagowanie pięknie kwitnącego sukulentu jest bardzo proste. Nową sadzonkę można uzyskać z sadzonek lub nasion.

Nasiona

Wybierając tę ​​metodę rozmnażania otyłego adenium, musisz natychmiast ustalić wiarygodnego dostawcę materiału siewnego. Po dokonaniu zakupu nie dokręcaj plonów, ponieważ kiełkowanie ziarna jest krótkotrwałe.

Lepiej jest planować sadzenie na wiosnę, gdy roślina wejdzie w fazę aktywnego wzrostu, a jest wystarczająca ilość naturalnego światła do jej pełnego rozwoju. W innych przypadkach nie można obejść się bez sztucznego oświetlenia. Doświadczone gospodynie domowe namaczają nasiona w ledwo różowym roztworze nadmanganianu potasu 2–2,5 godziny przed sadzeniem.

W międzyczasie przygotowuje się mieszaninę gleby z dezynfekowanej:

  • piasek rzeczny (1 godzina);
  • przesiany węgiel drzewny (2 godziny);
  • perlit (0,5 godziny);
  • działka ogrodowa (0,5 godziny).

Nie będzie zbyteczne zanurzanie materiału do sadzenia przez krótki czas w żadnym stymulatorze wzrostu (Ecosil, Emistim, Kornevin). Następnie pogłębia się go na podłożu o grubości 1–1,5 cm ogrzanym do temperatury pokojowej, garnek wiąże się folią i odkłada w dobrze oświetlonym, ciepłym miejscu. Ważne jest monitorowanie poziomu wilgoci w pojemniku, podnoszenie go za pomocą butelki z rozpylaczem i okresowe wietrzenie sadzonek.

Pojawią się za 2 tygodnie. Kiedy na wyhodowanych pędach tworzy się pierwsza para liści, nadszedł czas, aby przeszczepić adenium do osobnej doniczki o odpowiedniej wielkości. W takim przypadku możesz użyć gleby, tak jak w przypadku dorosłych osobników podczas przeszczepu. Metoda nasion jest bardzo czasochłonna, ale pozwala zachować wszystkie cechy odmianowe krzewu i osiągnąć jego szybkie kwitnienie. To prawda, że ​​w tym przypadku trudno będzie utworzyć szeroki ogon.

Sadzonki

Do sadzenia lepiej jest zbierać wierzchołkowe części najsilniejszych pędów, aby ich długość osiągnęła 12 cm. Zaleca się leczenie miejsc cięcia na doniczce i rączce posiekanym węglem drzewnym. Następnie uzyskane gałęzie należy suszyć przez 1-2 dni.

Sadzenie sadzonek należy przeprowadzać w mieszance piasku i perlitu na niewielkim nachyleniu. Pojemniki z roślinami najlepiej umieścić w ciepłym i dobrze oświetlonym miejscu, w którym temperatura powietrza odpowiada zakresowi + 24 ... + 26 ° C.

Niektórzy ogrodnicy ćwiczą korzenie warstw powietrza, wykonując płytkie, okrągłe nacięcie kory. Po leczeniu rany „Kornevinem” sesja, na której przeprowadzono manipulacje, jest powiązana z torfowcem i filmem. Po miesiącu, pod warunkiem regularnego podlewania, tworzą się małe korzenie w miejscu cięcia. Następnie łodyga jest całkowicie oddzielana od krzewu macierzystego i sadzona w nowej doniczce. Film jest przymocowany na szczycie mchu. Regularnie wlewaj wodę pod bandaż przez miesiąc. Po tym okresie możesz znaleźć małe korzenie. Teraz łodyga jest całkowicie oddzielona i posadzona w doniczce.

Ważne! W przypadku niedoboru potasu czerwona krawędź oparzenia pojawia się na krawędziach dolnych liści, a niedobór fluoru na ogół zatrzymuje rozwój rośliny.

Cechy uprawy na zewnątrz

Biorąc pod uwagę pochodzenie tłustej odmiany adenium, ostry mroźny klimat na średnich szerokościach geograficznych z pewnością nie może być zalecany dla kwiatów kochających ciepło. A ponieważ w klimacie umiarkowanym trudno jest sztucznie osiągnąć warunki pustynne, lepiej wyhodować różę impala na otwartym terenie tylko w upalne lato.

Niektóre gospodynie domowe są ograniczone tylko tym, że wraz z nadejściem ciepła wyjmują doniczki z rośliną do opalania w ogrodzie lub umieszczają ją na dobrze oświetlonym balkonie o orientacji południowej. Jednak według ekspertów sezonowa zmiana gleby będzie przydatna dla róży pustynnej.

Przed podjęciem decyzji o lokalizacji uprawy adenium hodowca powinien zwrócić uwagę na swoje wymagania:

  • stabilna temperatura + 25 ° С latem i + 12 ° С zimą (jeśli kolumna termometru przynajmniej raz spadnie poniżej + 6 ° С - krzak umrze);
  • potrzeba regularnego przycinania, ponieważ na wolnych glebach w pobliżu sukulentów kłącze i korona silnie rosną (może osiągnąć 3 m wysokości);
  • ochrona przed obfitymi opadami deszczu i szkodnikami, ponieważ czynniki te niekorzystnie wpływają na zdrowie upraw;
  • regularny górny opatrunek (bez tego, pomimo intensywnego wzrostu pędów korzeniowych, pień będzie słabo się rozwijać).
Ciągła uprawa adenium na ulicy jest możliwa tylko w południowych krajach stref tropikalnych i subtropikalnych. W innych przypadkach konieczne jest obowiązkowe przeszczepienie krzaka na zimę w doniczce.

Ważne! Po przycięciu uważaj, aby nie dostać wody z punktów cięcia, ponieważ może to spowodować infekcje gnilne.

Główne choroby i szkodniki

Sukulenty chorują tylko z rażącym naruszeniem zasad agrotechnicznych dotyczących ich uprawy.

W takich warunkach adenium jest wrażliwe na:

  1. Gnicie systemu korzeniowego (występuje z powodu niedopasowania reżimu wilgotności gleby i powietrza, a także w związku z przelewami w zimie). Problem można rozwiązać, dostosowując nawadnianie zgodnie z wymogami kultury.
  2. Oparzenia (przyczyną ich pojawienia się jest gwałtowna zmiana oświetlenia, szczególnie po zimowaniu, gdy kwiat natychmiast wystawia się na słońce). Aby tego uniknąć, zaleca się stopniowe przyzwyczajanie rośliny, która ożyła po stagnacji w bezpośrednim świetle słonecznym.
  3. Choroby grzybicze, wyrażone jako okrągłe plamy na pożółkłych i wyblakłych liściach. Patogenne środowisko można zniszczyć tylko poprzez usunięcie uszkodzonych gałęzi i posypanie całego krzaka fungicydem „Fundazol”, „Skor”, „Maxim”).
  4. Żółknięcie na krawędziach liści (objawiające się jako dowód braku składników odżywczych w glebie). Aby rozwiązać problem, wymagane jest nadzwyczajne karmienie złożonymi nawozami mineralnymi.
Szkodniki są rzadkimi gośćmi w trującym adenium, więc nie powinieneś bać się ich inwazji.

Adenium nie jest wymagające i nie reaguje na podstawową opiekę. I ich wdzięczność można uznać za długie kwitnienie z luksusowymi jasnymi pąkami.