Jak wydoić kozę: funkcje, przydatne wskazówki dla początkujących

Dziś hodowla kóz w gospodarstwach domowych w celu uzyskania mleka zyskuje coraz większą popularność. Artykuł poświęcony jest zasadom i metodom dojenia, a także trzymania i karmienia zwierząt.

Ile lat można wydoić kozę?

Dojenie kozy w celu uzyskania mleka na bieżąco powinno odbywać się dopiero po pojawieniu się potomstwa. Często można spotkać fakt, że u młodych zwierząt pozyskanych z ras mlecznych o wysokiej zawartości mleka wymiona powstają przed pierwszą powłoką. Warto jednak pamiętać, że wczesne rozpoczęcie doju na bieżąco niekorzystnie wpływa na kształtowanie się ciała młodego zwierzęcia.

Rozwój młodego osobnika jest zauważalnie spowolniony, ponieważ składniki odżywcze niezbędne do „budowy” narządów i układów rosnącego organizmu zostaną wykorzystane do utrzymania laktacji. Wczesny początek procesu dojenia zakłóca tworzenie wymienia, procesy zapalne w gruczole sutkowym (zapalenie sutka) nie są wykluczone później, wymiona tracą elastyczność, zwiotczenie, co pociąga za sobą wysokie prawdopodobieństwo uszkodzenia podczas chodzenia.

Na pytanie, czy możliwe jest dojenie kozy w celu jagnięcia, w szczególności wiesiołka, można odpowiedzieć w ten sposób: dojenie młodego zwierzęcia jest dozwolone tylko wtedy, gdy wymiona są przepełnione mlekiem, co powoduje duże zaniepokojenie kozy.

Czy wiesz Mleko kozie jest wchłaniane przez prawie wszystkie ssaki, dlatego wiele ogrodów zoologicznych zawiera specjalnie rogate „pielęgniarki” w przypadku karmienia osieroconych młodych.

Ile razy dziennie potrzebujesz doić

Koza dojona jest 2 razy dziennie: o 7 rano i o 18:00. Czasami dochodzi do doju pośredniego, w którym można dodatkowo uzyskać do 0,5 litra mleka. Konieczne jest przestrzeganie codziennego tymczasowego systemu dojenia, aby zmaksymalizować wydajność mleka. Po karmieniu samica powinna być doić 5 razy dziennie.

Przygotowanie do doju

Przygotowanie do dojenia można podzielić na kilka etapów:

  1. Ręce należy dokładnie umyć, usunąć pierścienie (aby nie przypadkowo zranić wymienia), założyć czysty szlafrok.
  2. Wymyj wymiona ciepłą wodą, zwłaszcza sutkami.
  3. Delikatnymi ruchami, jakby „zmoknąć”, wytrzyj wymię czystym ręcznikiem (papierowe serwetki).
  4. Jeśli wymiona są pokryte wełną, należy je przyciąć. Uprości to opiekę nad gruczołem sutkowym i zminimalizuje ryzyko przedostania się patogenów do mleka podczas dojenia.
  5. Aby uzyskać pełniejszy powrót mleka, masuj wymiona po nasmarowaniu rąk specjalnym kremem.

Ważne! Przygotowując kozę do dojenia, nie należy wykonywać gwałtownych ruchów, podnosić głosu, a tym bardziej bić zwierzę. Może to znacznie zmniejszyć wydajność mleka.

Metody dojenia kozy

Dojenie odbywa się ręcznie i sprzętowo.

Ręce

Istnieją 3 metody ręcznego doju, które zależą od wielkości wymienia:

  1. Pięść sposób. Ta technika jest zalecana do dojenia zwierząt z dużym wymieniem. Sutek jest ściskany u podstawy kciukiem i palcem wskazującym. Wykonano kilka rytmicznych kliknięć w celu spuszczenia pierwszych porcji mleka zawierającego patogenne drobnoustroje. Następnie pięścią sutek jest całkowicie owinięty i ściśnięty, a dojenie wykonuje się rytmicznymi ruchami.
  2. Metoda szczypta. Stosuje się go w przypadku dojenia kóz z małym wymieniem i krótkimi sutkami. Technika nie różni się od pięści, zamiast pięści używa się tylko palców.
  3. Metoda łączona (mieszana). Najpopularniejsza technika doju. Metoda polega na tym, że większość doju odbywa się pięścią, a resztki mleka są miażdżone palcami. Metoda łączona pozwala na maksymalną ekstrakcję produktu mlecznego ze sutków.

Maszyna do dojenia

Jeśli w gospodarstwie jest więcej niż 5 zwierząt, warto rozważyć możliwość zakupu dojarki. Należy go stosować ściśle zgodnie z instrukcją 2 razy dziennie, w odniesieniu do jednego zwierzęcia.

Ważne! W okresie rozruchu kozy konieczne jest uważne monitorowanie stanu wymienia. Gdy puchnie, należy wznowić dojenie, aby zapobiec rozwojowi zapalenia sutka.

Ogólnie proces wygląda następująco:

  1. Wymiona są przygotowywane w taki sam sposób, jak przed ręcznym dojeniem.
  2. Przed założeniem wcześniej zdezynfekowanych sutków (zgodnie z instrukcją dla urządzenia) filiżanek urządzenia, ręce powinny najpierw wydoić kilka pierwszych strumieni mleka.
  3. Kubki nakłada się na sutki, po pojawieniu się próżni proces dojenia rozpoczyna się bezpośrednio.
  4. Po wyczerpaniu mleka aparat wyłącza się, kubki są wyjmowane.

Zalety dojarki:

  • w ciągu godziny możesz wydoić około 20 osobników;
  • dojenie odbywa się, jak mówią, „do ostatniej kropli”, podczas gdy zwierzę jest mocno zamocowane;
  • łatwość użycia.
Wady obejmują jedynie koszt i potrzebę dokładnej konserwacji urządzenia.

Działania po dojeniu

Procedura doju po dojeniu jest następująca:

  1. Po dojeniu wymię należy łatwo wymasować, a następnie nasmarować wazeliną lub specjalnym kremem, aby zapobiec pękaniu.
  2. Odtłuszczone mleko należy natychmiast schłodzić, aby zapobiec przedwczesnemu zakwaszeniu, rozwojowi patogennej mikroflory.
  3. Sprawdź, czy dojenie zostało wykonane do końca. Można to wizualnie określić za pomocą wymienia. Traci elastyczność, staje się ospały, zwiotczeje.

Czy wiesz Wydłużony kształt źrenicy zapewnia kozom widok 340 stopni bez odwracania głowy.

Kiedy przestać przed baranowaniem

Ciąża kozy trwa 150 dni. Jeśli nie należy do rasy mlecznej i jest to jej pierwszy raz jagnięcina, dojenie nie jest wykonywane. Ciężarna koza dojąca jest dojona przez pierwsze 3 miesiące po powlekaniu, jak poprzednio. Liczba codziennych udojów zaczyna się stopniowo zmniejszać od 4. miesiąca ciąży, zwiększając ich liczbę do 1 raz w ciągu 2 dni. Po jednej porcji pieczonego mleka wynosi 1 szklanka, koza zostaje wypuszczona, tj. Mleko zostaje zatrzymane. Na miesiąc przed domniemanym baranowaniem laktację należy całkowicie zatrzymać. Odbywa się to tak, że wewnątrzmaciczny rozwój płodu (lub kilku) zachodzi w pełni, ponieważ proces produkcji mleka wymaga spożycia składników odżywczych i witamin.

Jak doić po owcach

Po pojawieniu się niemowląt koza musi zostać wydojona, w przeciwnym razie laktacja może zniknąć. Jeśli jest to pierwszy poród u zwierzęcia, to na miesiąc przed baranowaniem należy przyzwyczaić się do kolejnego doju przez głaskanie, lekki masaż wymienia, aby w kolejnym procesie doju odbywać się bez problemów (zachowanie nerwowe, kopanie).

W przypadku oddzielnego trzymania młodych zwierząt i kóz samica doje się 5 razy dziennie i karmi przez pierwszy miesiąc życia, dzieci doje się z butelki. Począwszy od wieku dwóch miesięcy młode przenoszone są na mleko w proszku i pokarm dla dorosłych.

Jak zwiększyć wydajność mleka

Głównymi przyczynami spadku wydajności mleka u kóz są:

  • gwałtowna zmiana diety i reżimu dojenia;
  • nieprzestrzeganie standardów konserwacji i higieny.

Aby zwiększyć produkcję mleka, zwierzęta należy karmić posiekanymi warzywami korzeniowymi i warzywami, świeżym sianem i gałęziami, miotłami (zimą). Zastosowanie rzepy i siana z rumianku, koszonego podczas kwitnienia, ma bardzo korzystny wpływ na laktację. Ale surowe ziemniaki nie powinny być włączane do diety, ponieważ wydajność mleka spada z niego gwałtownie. Codzienne odżywianie powinno obejmować zboża, rośliny strączkowe, kompleksy witaminowe i mineralne. Jednak nadmierne karmienie zwierząt jest niepożądane, ponieważ w przypadku otyłości produktywność mleka jest znacznie zmniejszona.

Będziesz zainteresowany, aby dowiedzieć się, dlaczego koza przestała dawać mleko.

Pomieszczenie, w którym trzymane są kozy, powinno być ciepłe (zimą temperatura w stajni nie powinna być niższa niż + 6 ° C). Zwierzęta są utrzymywane w stanie suchym i czystym, z dobrą wentylacją. Ściółka jest regularnie zmieniana, a cały zapas jest okresowo pokazywany weterynarzowi.

Co się stanie, jeśli nie wydoisz kozy

Jeśli nie dojdzie do reżimu dojenia, laktacja może się zmniejszyć, aw skrajnym przypadku koza przestanie wytwarzać mleko. Ponadto mleczne kozy często cierpią na zapalenie sutka, obrzęk wymienia i choroby zapalne sutków. Opieka nad kozą mleczną to kłopotliwy, odpowiedzialny proces, a co najważniejsze: codziennie. Wymaga znacznych nakładów pracy i materiałów. Ale przy prawidłowym i metodycznym spełnieniu warunków utrzymania tych zwierząt wynik będzie doskonały - pyszne pożywne mleko, twarożek, sery będą obecne w codziennej diecie.